De Corpus Processie   1 comment


Zondag 19 juni 2022.

Het is de mooiste processie, die van Corpus Christi. Met altaartjes in de straten, mooie bloemstukken, sommige straten bestrooid met bloemblaadjes en de communicantjes lopen voorop in hun mooie kleding. Meneer pastoor moest eerst in Llíber de mis en de processie doen, kwam daar al een half uur te laat aan dus in Xaló stond iedereen al met smart te wachten, mooi aangekleed terwijl het nog 28 graden is. Maar dan begint de processie eindelijk. De man die het wierookvat onderhoudt, heeft het er maar druk mee. Na ieder altaartje schept hij een een paar lepeltjes heerlijk geurend gedroogde bloemen en kruiden in het vat, en voegt nieuwe brandstof toe. Een vrouw die de standaard van de monstrans beheert, haast zich van altaar naar altaar om te zorgen dat meneer pastoor de monstrans neer kan zetten zodra hij aankomt bij het volgende altaar. De vaders van de communicantjes dragen het baldakijn boven meneer pastoor en de muziek geeft het ritme aan. De fotografen cirkelen om de stoet heen en zo heeft iedereen zijn taak in deze mooie traditie.

Posted 19 juni 2022 by Edwin in Geen categorie

Terug in de tijd   5 comments


Zondag 29 mei 2022 (door Cokky).

Het overlijden van een oom leidt tot contact met neven die ik al veertig jaar niet in levende lijve gezien heb. Er worden oude foto’s uitgewisseld en van het één komt het ander. Dozen op zolder worden te voorschijn gehaald. We vinden een inventaris van het bedrijf van Opa Lekkerkerk, uit 1922, rekeningen van vóór en tijdens de oorlog, oude foto’s en folders. Mijn moeder op melkcursus, mijn vader aan het werk, en naar die melkrijder zwaaide ik, vanuit de box voor het raam, iedere ochtend als hij langsreed. De trouwfoto van mijn oma van vaderskant, en oma van moederskant wast de auto. We vinden een goede bestemming voor de oude documenten bij het Streekarchief Voorne Putten.

De opening van de fototentoonstelling van achterneef Dirk Komt was erg leuk om mee te maken en is ook aanleiding tot het ophalen van herinneringen, het bekijken van de stamboom en de herontdekking van vergeten delen van onze familiegeschiedenis.

Ook voor de dagboeken en foto’s van Pa uit de tijd dat hij diende in Indië vinden we een goed onderkomen: Jan Gort, de conservator van Indiëgangers.nl scant alles mooi in, en maakt het toegankelijk via zijn website.

Posted 29 mei 2022 by Edwin in Geen categorie

De ofrenda in Senija, 2022   2 comments


Op het moment dat de muzikanten gaan lopen om de Festeros van huis op te halen, begint het dikke druppels te regenen in Senija. Snel wordt het programma aangepast, het concert wordt verplaatst van het pleintje naar de grote zaal, en de Festeros moeten maar zelf naar de kerk komen met hun bloemen voor de Ofrenda. Als iedereen de bloemen heeft afgegeven en het koor gezongen heeft, is het gelukkig weer even droog. Iedereen kijkt bezorgd omhoog naar de wolkenlucht, of naar beneden, op het mobieltje naar wat de buienradar voorspelt. Na twee jaar pandemie mag er eindelijk weer van alles, en dan regent het.

Posted 2 mei 2022 by Edwin in Geen categorie

De Romero in Xaló, 2022   1 comment


maandag 2 mei 2022.

De vuistregel is: alles begint een half later dan aangekondigd in het programma, behalve die ene keer dat je zélf besluit om dan maar een half uur later te komen. Dan blijken ze zich opeens wél aan het aangekondigde tijdstip te houden. Het is best gezellig, een half uurtje op het plein rondhangen en kijken hoe iedereen langzaam op gang komt. Als de muzikanten zich dan eindelijk melden, komt er beweging in en vergezeld door de muziek van de dolçaina en tablet lopen we omhoog over de blauwe brug, la Solana op. Het doel is picknicken met zelfgemaakt empanadas, “bollos” genaamd, en rozemarijn plukken, dat de volgende dag in de kerk gezegend gaat worden. Als we twee uur later langzaam weer naar beneden lopen, komen er nog steeds mensen omhoog. Het was veel te warm om op een eerder moment omhoog te lopen, is hun argument. Ach, zo’n tijdstip van vertrek is uiteindelijk maar een suggestie.

Posted 2 mei 2022 by Edwin in Geen categorie

De Ofrenda, Patroonsfeesten Benissa 2022   4 comments


24 april 2022 (door Cokky).

Mooi zijn is niet genoeg, er komt een hoop werk bij kijken als je tot Reina (koningin) bent gekozen. Vroeger konden alleen dochters van rijke ouders Reina zijn, toen werd de familie geacht veel geld te besteden aan etentjes voor de andere festeros en kwamen er nog allerlei andere kosten bij. Wat gebleven is, is de gewoonte om te verzamelen bij het lokaal van de Reina, waar festeros en de fanfare die bij de Reina hoort even wat kunnen eten en drinken. De familieleden van de Reina, de “hofhouding” heeft het er maar druk mee, en loopt heen en weer met bier en frisdrank en versnaperingen. Na een rondgang door het centrum van Benissa worden de bloemen in de kerk aangebracht rond de afbeelding van de “Puríssima Xiqueta”. De wachttijd bij de kerk loopt nogal op maar het resultaat zal ongetwijfeld schitterend zijn. Na twee jaar COVID is het heerlijk om de sfeer van de feesten weer te kunnen ervaren, te genieten van de muziek, de traditie en de gezelligheid. De processie van zondagavond is ook prachtig om te zien. Het complete programma van de feesten staat op de site van de TouristInfo van Benissa.

Posted 24 april 2022 by Edwin in Geen categorie

Semana Santa 2022   1 comment


Zondag 17 april 2022 (door Cokky).

De bloemiste doet vlak voor de processie begint nog gauw een rondje langs de beelden en het altaar in de kerk, even checken of alles in orde is. Ze heeft weer prachtig werk geleverd.

De Festival Band speelt treurmuziek, de kaarsen gaan aan en heel langzaam lopen we een rondje door het dorp. Wij lopen op de laatste rij vóór de muziek en het geluid van de trommels geeft het ritme aan.

Op zondagochtend is het tijd voor de “Encuentro”: de Treurende Maria ontmoet Jezus; haar rouwsluier gaat af en dan begint het vrolijke gedeelte van Pasen. De nieuwe meneer Pastoor moet om 8.00 uur de Encuentro in Xaló doen en om 10 uur die in Llíber, wat mij ook de gelegenheid geeft om ze allebei te zien.

In Xaló is het beeld van Jezus net zo groot als dat van Maria, in Llíber is het beeldje van Jezus zo klein dat meneer Pastoor dat zelf vasthoudt. De vrouwen zingen het Halleluja en er is vuurwerk, en emotie.

Posted 17 april 2022 by Edwin in Geen categorie

Op pad voor het dorp   3 comments


Woensdag 13 april 2022 (door Cokky)

De vijf vrouwen van Compromis uit de gemeenteraad van Xaló mogen naar València om een prijs op te halen die de gemeente gewonnen heeft voor de restauratie van de traditionele muurtjes van stenen die de landbouwterrassen omsluiten, in “Pedra en sec”, dat wil zeggen: zonder cement. Aangezien de burgemeester met vakantie is mogen wij hem vervangen, en de plechtigheid wordt natuurlijk afgesloten met een prima lunch, in de Mercat Colon. We hebben elkaar te weinig gezien en gesproken de afgelopen twee Covid-jaren, wat hebben we dit gemist.

Op zaterdag zijn we uitgenodigd door de burgemeester van Senija bij de opening van de Ruta de la Pilota. Altijd leuk én nuttig om de mensen uit de andere dorpen weer te spreken, en natuurlijk krijgen we weer prima te eten en te drinken. De “pilota”, een gehaktbal in een koolblad waar Senija om bekend staat, smaakt weer heerlijk. De Semana Santa komt eraan, en daarna mogen de mondkapjes binnen ook weer af.

Posted 13 april 2022 by Edwin in Geen categorie

Jong geleerd   3 comments


Zondag 3 april 2022 (door Cokky).

Op de achtergrond leveren de deskundigen van de Belgische TV commentaar op de verrichtingen van de renners die bezig zijn aan de Ronde van Vlaanderen. Fijn achtergrondgeluid om de meer dan 400 fotos uit te zoeken die ik deze morgen gemaakt heb ik het dorp: van een mountainbikewedstrijd voor kinderen die lid zijn van fietsscholen uit de hele Comunidad Valencia. Van hummels van een jaar of vier, vijf tot getalenteerde pubers, ze doen allemaal hun uiterste best. Het is een officiële wedstrijd van de FCCV, de wielrenfederatie van Valencia, met scheidsrechters. vanwege de regen is de wedstrijd al twee keer uitgestel, ik denk niet dat dat ooit eerder gebeurd is. Maar nu is het eindelijk lekker weer, de slager legt worstjes op de barbecue, er is wijn van de bodega, de ouders picknicken op een plekje langs het parcours, in het zonnetje. Altijd gezellig, leuk om mee te maken en een uitdaging om ze allemaal leuk op de foto te krijgen. Er zijn er twee bij, broer en zus, die we al bijna tien jaar zien fietsen, die hebben echt talent en inmiddels een kamer vol trofeeën.

De hele week heeft in het teken gestaan van wielrennen. Het verblijf van Maaike en Ronald was ook een week uitgesteld vanwege de zware regenval, gelukkig hebben ze deze week lekker kunnen fietsen en hebben we zelfs een uitstapje naar Senija kunnen maken op de rustdag.

Ronald heeft het trainingskamp/de vakantie samen weten te vatten in twee minuten:

Posted 4 april 2022 by Edwin in Geen categorie

Regen en nog meer regen   2 comments


Zondag 20 maart 2022.

Het was voorspeld en inderdaad, er is lekker veel regen gevallen. Het is mooi geleidelijk begonnen dus het kan goed wegzakken zodat de rivier wel stroomt maar niet veel schade aanricht. De 100 liter per vierkante meter van de afgelopen dagen maakt een einde aan de droogte, en het is goed voor landbouw, natuur, en drinkwatervoorziening. Stuwmeren en natuurlijke ondergrondse waterreservoirs zijn weer een beetje aangevuld, het bosbrandgevaar is gedaald. Het was goed weer om de nieuwe pc van het weerstation in te regelen (dankjewel Jan), nieuwe kleren te kopen in het overdekte winkelcentrum (maar ook daar was in de supermarkt geen bloem of zonnebloemolie meer te krijgen), en weer eens te lunchen, in een bar op het industriegebied van Pego, waar Edwin regelmatig almuerzo houdt met zijn fietsvrienden. Lekker authentiek, lawaaierig en gezellig. Na twee jaar corona-thuiszitten zou je bijna vergeten hoe ongecompliceerd het dagelijks leven kon zijn.

Intussen wroeten wilde zwijnen de hele tuin om dus het schrikdraad moet weer geplaatst worden. En de komende week blijft het regenen, Maaike en Ronald hebben hun fietsvakantie een week uit kunnen stellen. De was hangt op een rekje, de kachel brandt, het is dertien graden buiten. Tijd voor een pan soep met lekker zelfgebakken brood.

Posted 20 maart 2022 by Edwin in Geen categorie

Wandelen en worsten   3 comments


Zondag 13 maart 2022.

Na een regenrijke week is het vandaag een goede dag om de uitgestelde evenementen in te halen: de “vrouwen”wandeling ter gelegenheid van de Día de la Dona in Xaló en het worstenfeest in Llíber. Eindelijk weer eens een dag met wat activiteit, eindelijk weer eens bijkletsen met mensen die ik al heel lang niet meer gezien heb. Het is heerlijk om weer thuis te komen met veel foto’s. We zijn vorige week met vrienden uit eten geweest bij Manolo in Senija, een ander etentje werd afgelast wegens Corona. Maar voor de dorpsfeesten worden voorzichtig de programma´s opgesteld, in de bibliotheek is het voorleesuurtje opgestart, vergaderingen worden niet vaak meer on-line gehouden, er komt weer wat meer leven in het dorp. Verder gaan we gewoon door met fietsen, brood bakken en de poezen verwennen.

Posted 13 maart 2022 by Edwin in Geen categorie

Een koude winter   2 comments


Woensdag 9 februari 2022.

Iedere ochtend is het onkruid hier onder in de vallei wit van de rijp, iedere avond dekken we de geraniums en de andere nachtvorst-gevoelige planten toe. We hebben nog nooit zoveel koude nachten gehad als deze winter. Zodra de zon opkomt, stijgen de temperaturen en kan er soms zelfs in zomerpakje gefietst worden.

De Volta a la Marina heeft het dorp weer aangedaan en de Ronde van Valencia kwam over Coll de Rates. Het is hoogseizoen, zowel qua wielrenners als qua wandelaars. Helaas is het aantal amandelbomen nogal gereduceerd door de Xylella bacterie en de maatregelen die ertegen genomen zijn. Het jaarlijkse amandelbloesemfestival van Alcalalí heeft dit jaar de hashtag #senseflor, zonder bloesem.

Neef Paul kwam een paar dagen logeren en heeft genoten van het fietsen.

Veel mensen in het dorp zijn de laatste weken besmet met Covid, het hoogtepunt van deze golf lijkt toch al weer voorbij en het mondkapje mag vanaf nu buiten af, als er niemand in je buurt is.

Posted 9 februari 2022 by Edwin in Geen categorie

Oud   4 comments


Donderdag 13 januari 2022.

Ongelofelijk zwaar is het dit brandhout. Het valt gewoon op als ik het stuk in de kachel gooi. Dennenhout is normaal veel lichter. Als het een paar jaar gedroogd is door de Spaanse zon is den ook prima als brandhout te gebruiken. Het geeft nu veel rookloze warmte en brandt met een mooie vlam. Normaal is het wel gauw opgebrand, behalve de bomen die ik nu verstook. Ze groeiden hier hoog in de bergen en heel langzaam, dat zie ik aan de jaarringen die heel dicht op elkaar zitten. Toch eens goed tellen hoe oud deze boom nu is. Ik moet er echt voor gaan zitten met mijn nieuwe leesbril op. Met het puntje van de pen tel ik terug vanaf 2020 tot de kern waar het boompje ooit als zaadje begon. Daar is 1956, 65 jaar geleden, toen werd ik geboren en dan kom ik zelfs bij 1927, toen werd mijn vader geboren en was het boompje 7 jaar oud. Ik kom uit bij 1920. Precies 100 jaar oud is de den geworden, terwijl een beetje dennenboom al in 15 jaar deze dikte kan bereiken. Wat een indrukwekkende leeftijd. Dadelijk gaat hij de kachel in om 100 jaar opgeslagen warmte af te geven. Het is bijna respectloos. Chico en Egan vinden van niet, ze zitten voor de kachel en koesteren zich in de warmte.

Posted 13 januari 2022 by Edwin in Geen categorie

December 2021   3 comments


Maandag 3 januari 2022 (door Cokky).

December: het wordt de eerste Kerst van Tina en Egan. Ze zijn nu acht maanden oud en moeten eerst “geholpen” worden. Het ventje herstelt snel van de ingreep maar het poesje heeft een dag of tien nodig voor ze weer huppelt en springt en ondeugend is. Dan pas ontdekken ze de kerstboom die er al een week staat, het is maar goed dat de meeste ballen inmiddels van plastic zijn.

De “Cursa Nadal”, de traditionele kerstloop in het dorp kan gelukkig doorgaan en het is heerlijk om weer eens een ochtendje met de camera rond te hangen op het plein en van de sfeer te genieten. De corona cijfers stijgen ook hier hard en veel kerstetentjes worden afgelast. Wij hebben onze boosterprik al te pakken en behalve één kerstetentje thuis en één in een restaurant zien we weinig mensen.

De meeste indruk maakt het overlijden en de crematie van Jos. We kennen Louise en Jos nog helemaal niet zo lang maar ze horen er al helemaal bij. Zoals gebruikelijk begon het met een mailtje met een vraag. Het gaat altijd over de beste internetprovider, of een probleem in de tuin. Soms komt er na een aantal mailtjes een uitnodiging om kennis te maken. Soms wimpelen we dat af, maar dit keer gingen we er op in. Voorzichtig afwachtend, wat voor mensen zouden dit zijn? We werden gastvrij ontvangen met wat lekkers erbij, er liep een poes rond, en al pratend ontdekten we een aantal raakvlakken. Toen Jos zei dat hij ook voor de Volkskrant en Vrij Nederland gewerkt had, en Louise wat over haar achtergrond vertelde, wisten we het zeker : dit zit goed. Wat een fijne mensen, intelligent en goed geïnformeerd, belangstellend en positief, en we zagen het al voor ons: goede gesprekken, lekker eten bij elkaar en af en toe een uitstapje, met ons vieren of met Henk en Simone erbij, en bodegas bezoeken en wijn kopen met Henk.
Edwin heeft in 1999 een stukje geschreven voor het zomernummer met  lezersbijdragen van Vrij Nederland, en toen hij het tijdschrift van zolder haalde bleek er ook een groot artikel in te staan van de hand van Jos. Hoe toevallig is het dat we dan 22 jaar later vlak bij elkaar wonen en samen aan tafel zitten. Erg grappig is dat. We hebben nog maar weinig herinneringen kunnen maken met Jos en Louise maar hadden des te meer plannen waar we ons op verheugden, toen Jos overleed. Door Corona is het er zelfs niet van gekomen om dat Landrovertochtje het binnenland in te maken. Zodra het voorjaar losbarst zullen we dat ritje maken met Louise. We hebben te kort in het gezelschap van Jos mogen verkeren, we zullen vaak aan hem denken.

En natuurlijk moet Edwin fietsen, fietsen en fietsen. De strijd met Neef Paul om wie de meeste kilometers rijdt dit jaar, verliest hij nipt op oudjaarsdag, na 14.800 op de fiets. Maar met ruim 170.000 hoogtemeters zijn zijn kilometers natuurlijk wél zwaarder dan de Hollandse kilometers van Paul.

En nu maar afwachten wat er 2022 allemaal gaat gebeuren.

Posted 3 januari 2022 by Edwin in Geen categorie

Van olijf tot olie   1 comment


Zondag 5 december 2021, door Cokky.

Uit deposito nummer 1 komt een dikke straal prachtig groene olijfolie: uit 450 kilo olijven komt bijna 80 liter, vier volle jerrycans, het resultaat van twee dagen hard werken met twee man. Door de harde wind van de afgelopen tijd lagen er al veel goede olijven op de grond, ook buiten de uitgespreide netten. De mechanische “hark” die de olijven lostrilt hield er na twee bomen mee op dus dat werd een extra ritje naar het dorp, naar de werkplaats om hem te repareren. Hoewel sommige olijven vrijwel los zitten, houden andere zich hardnekkig vast aan de boom. Het vergt best veel kracht om ze los te slaan met een lange stok. Het is een complete workout: bukken, sjouwen, strekken, nette slepen, cabazos vol olijven tillen, omhoog en omlaag lopen. Ik houd het met moeite vol tot halverwege de middag. Het is heerlijk om op de Campo te werken, in de bergen, maar ik ben het niet meer gewend. Het persen bij de coöperatie kost ongeveer 20 cent per kilo olijven, en dan komen er nog allerlei kosten bij zoals reparatie van de hark, heen en weer rijden met de auto, snoeien van de bomen en onkruidbestrijding onder de bomen. Nu ik weer weet hoeveel tijd en inspanning erin gaat zitten, hoor je mij niet zeggen dat olijfolie duur is.

Posted 5 december 2021 by Edwin in Geen categorie

Bèrnia Moscatell Trail 2021   Leave a comment


Zondag 7 november 2021 (door Cokky).

Tientallen vrijwilligers zorgen ervoor dat de Bèrnia Moscatell Trail 2021 vlekkeloos verloopt. Honderden hardlopers en wandelaars doen mee, de Trail van 21 kilometer is zwaar en technisch en gaat over de Penya Ferrer. De Express Trail is 15 kilometer met minder hoogtemeters en er is ook een groep die wandelt. Beneden op het plein is het fris, boven op de Penya staat een ijzige wind. Als iedereen is gestart, gaan de Majorals broodjes smeren en de vrijwilligers van de Atletiekclub brengen alles in gereedheid voor de aankomst van de renners en de prijsuitreiking. À Punt TV maakt opnamen, Matias praat zoals alles aan elkaar met zijn gebruikelijke enthousiasme en de DJ zorgt voor de muzikale omlijsting. Het is gezellig druk, iedereen heeft het naar zijn zin, het is perfect georganiseerd en na afloop is er paella op het plein voor de vrijwilligers. Het is afzien: om zeven uur op het plein zijn, kou lijden, urenlang staan en dan nog honderden foto’s verwerken, maar dat is een luie dag vergeleken bij wat de bergrenners doen. Petje af, diepe buiging, en volgend jaar staan we graag weer op de lijst met vrijwilligers.

Posted 7 november 2021 by Edwin in Geen categorie

De laatste week van oktober   2 comments


Woensdag 3 november 2021.

Broodje haring, patat mét, frikadel speciaal, gevulde koeken, andijviestamppot, boterham leverworst, Chinees, Grieks, en witte bolletjes met heerlijke pittig belegen boerenkaas: we hebben het allemaal gegeten de afgelopen dagen. Edwin verzorgt twee IJslanders in Twente zodat zijn broer en schoonzus op vakantie kunnen en Thom en Wilma verzorgen onze katten. De herfstkleuren zijn prachtig, de fietsroutes zijn afwisselend en in en om de dorpjes is van alles te zien. Het is heerlijk om even in een andere omgeving te zijn en de familie weer te zien. Het is wel even wennen dat personeel in de horeca en winkels geen mondkapje op heeft en de coronacheck bij de horeca stelt niet veel voor. Hopelijk kunnen we deze uitwisseling volgend jaar nog een keer doen, er is nog veel te ontdekken in deze omgeving en tegen die tijd willen we graag weer een keer Grieks eten, en Chinees, en andijviestamppot en een broodje haring, en boodschappen doen bij Hollandse supermarkten en de Welkoop, en een paar stukken échte boerenkaas in de koffer stoppen voor thuis. En tegenwind fietsen en de familie zien, natuurlijk!

Posted 3 november 2021 by Edwin in Geen categorie

De eerste week van oktober   1 comment


Dinsdag 12 oktober 2021 (door Cokky)

De dagen staan in het teken van fietsen (voor Edwin ) en de poesjes, maar langzamerhand komt het gewone leven weer op gang. Mondkapjes blijven verplicht in openbare binnenruimtes en buiten als er geen anderhalve meter afstand gehouden kan worden, maar bij een concert mogen er weer gewoon zoveel mensen binnen zitten als er in de zaal passen, zolang er maar goed geventileerd wordt. Dus zien we Paco de dirigent van het orkest van de Marina Alta, een keer in zijn nette kleren in plaats van zijn fietspakje. En Xaló is een toeristische attractie rijker: tegenover de Bodega staat de naam van het dorp in gigantische stenen letters. Op 9 oktober, de Valenciaanse Feestdag, is het geheel onthuld met een optreden van de dansgroep. Meteen worden er ontelbare foto’s en selfies gemaakt door bezoekers aan de Rastro die langslopen. Een prachtig instagrampunt is het geworden!

Posted 12 oktober 2021 by Edwin in Geen categorie

Na regen komt zonneschijn   1 comment


Maandag 27 september 2021 (door Cokky).

Ja, we snakken al maanden naar regen maar moet dat nu per sé vallen in de week dat Maaike eindelijk hier is om te fietsen? Na anderhalf jaar uitstel dankzij corona komt ze eindelijk hier trainen en uitgerekend nu regent het. Tussen de buien door wordt er zoveel mogelijk getraind, op een huurfiets van Kurt (Alta Bike Rentals) maar het trainingsschema kan de prullenbak in. Op de zaterdag dat de Gran Fondo Alberto Contado verreden wordt zou het droog zijn, maar op het moment dat iedereen zich opstelt bij de start barst er nog een onweersbui los. In de loop van de dag klaart het op en als Maaike na ruim zes uur op de fiets over de meta komt, schijnt de zon volop. Als we naar de auto lopen, gaat haar telefoon. Of ze zich straks alsjeblieft wil melden in de tuin van het hotel, bij het podium, want ze is de snelste vrouw op Col de Xap. Edwin straalt nog harder dan Maaike als ze op het podium staat en Alberto Contador zijn denkbeeldige hoed voor haar afneemt : Chapeau!

Of er nog andere dingen gebeurd zijn deze week? Alles staat natuurlijk in het teken van wielrennen maar het gewone leven gaat ook een beetje door: namens de Touristinfo bezoek ik de gastronomische beurs in Alicante, en het optreden van de batucada in Benigembla ter gelegenheid van de BIMAU.

De poesjes genieten van de speeltjes die Maaike meegebracht heeft, en van alle extra aandacht. Het zal stil zijn in huis, als ze weer weg is. Gelukkig heeft ze al aangekondigd dat ze volgend jaar weer mee wil doen, hopelijk heeft ze dan wél de hele week mooi weer om te trainen.

De column die Maaike hierover schreef:

Posted 27 september 2021 by Edwin in Geen categorie

Er is hier niets te beleven   6 comments


Donderdag 16 september 2021 (door Cokky)

De man keek me een beetje verontwaardigd aan: “Er is hier helemaal niets te beleven”, zei hij. Hij wilde een taxi naar Dénia, daar was vast wel meer te doen. Verbijsterd stond ik hem te woord op de Tourist Info. Wat verwacht je in een klein dorp op het platteland, middenin de zomer, tijdens corona? Ik heb hem wat folders meegegeven en verteld over een paar concerten dat weekend, maar ik geloof niet dat hij nog geïnteresseerd was. Regelmatig heb ik aan hem gedacht, de afgelopen week, toen we mijn favoriete nichtje te logeren hadden. Zij had een lijstje gemaakt van dingen die ze wilde doen, ik had een lijstje gemaakt van dingen die ik haar wilde zien en uiteindelijk hadden we natuurlijk weer tijd te kort. We bezochten Gata, de Art al Vent tentoonstelling, de Jardin d´Albarda in Pedreguer, de oude binnenstad van Altea, de Rastro en de rest van Xaló, we hebben gesnorkeld en geluncht in Cala Baladrar in Benissa, we hebben vijgen, druiven en amandelen geplukt, ze heeft een schilderworkshop gevolgd en we hebben het nieuwe vegetarische restaurant in Beniarbeig uitgeprobeerd. Die ene middag dat het dreigde te gaan regenen hebben we doorgebracht in het winkelcentrum in Ondara. En dat alles binnen een straal van een kilometer of 20 van Xaló. Samen gekookt, gebakken en gekletst, gewandeld met de hond en naar een concert van traditionele muziek geweest in Llíber. En aan het eind van de week stond er nog genoeg op het lijstje om nóg een week te vullen. We zijn niet eens naar Dénia geweest, of naar het centrum van Calp. Eén van de leukste attracties is niet toegankelijk voor toeristen, en zeker niet voor ontevreden meneren: dat zijn twee leuke, lieve en ondeugende poesjes, die het maar wát gezellig vonden dat lievelingsnicht er was.

Posted 16 september 2021 by Edwin in Geen categorie

Hittegolf   2 comments


15 augustus 2021 (door Cokky).

Het is 35 graden of nog iets meer, gelukkig koelt het ´s nachts nog een beetje af en dankzij de airco en de ventilator in de slaapkamer is het uit te houden. Af en toe afkoelen in het badje en verder rustig aan doen, ijs en gazpacho eten en veel water drinken, en dan volhouden tot de hittegolf over is. Het hoge bosbrandgevaar zorgt er voor dat zelfs natuurgebieden afgesloten worden voor publiek. Edwin maait al het hoge onkruid in een brede strook om het huis heen, zo hebben we een brede brandgang en voelen we ons iets veiliger.

Luis heeft twee toeristen nodig die langs de Riurau in Llíber fietsen voor een promotievideo voor de “Ruta dels Riuraus” dus fietsen we even op en neer volgens de aanwijzingen van de cameraman. We zijn benieuwd naar het resultaat.

De poesjes zijn inmiddels vier maanden. Ze zijn aanhankelijk en ondeugend en worden zelfs door Loesje al beter geaccepteerd. Ze worden steeds sneller en behendiger, en doen nog steeds alles samen.

In een aantal dorpen zijn de Covid-maatregelen strenger dan in Xaló, met een avondklok, vooral in de toeristische plaatsen aan de kust waar de jongeren anders ´s nachts “bottelón” vieren (drankfeest). Behalve het mondkapje en afstand houden hebben we verder weinig last van de maatregelen, we gaan bijna nergens heen en al zeker niet met grote groepen mensen.

De feesten in Xalo zijn afgelast, de Festeros zagen het niet zitten, #NoFiestas. In Llíber organiseren ze een zeer beperkte versie van de feesten, met minimale activiteiten met weinig deelnemers. Toch fijn dat de camera weer even mee mag naar het dorp, voor een partijtje “llargues”, een vorm van pilota Valenciana (een soort kaatsen). Buurman Sergi is gewond aan zijn vinger dus speelt niet mee maar neemt de rol van speaker op zich. Het is gezellig op het terras, en even kletsen met een paar bekenden is al weer bijna normaal.

Posted 15 augustus 2021 by Edwin in Geen categorie

%d bloggers liken dit: