Bloesem en Fallas   6 comments


Zondag 19 maart 2017.

We plannen een rustig dagje: ´s ochtends een beetje wandelen in het kersendal, waar de bomen nu in volle bloei staan, lunchen bij Miró in Benirrama, en dan ´s middags in de tuin in de zon zitten. De Vall de Gallinera is schitterend getooid met witte kersenbloesem onder een strakblauwe hemel. We parkeren de auto bij de wasplaats, het water stroomt overvloedig, de vogels zingen, en we lopen een stuk van de Ruta de 8 Pobles. De lunch is weer uitstekend.

Ik verheug me al op de siësta, als vanaf de achterbank opeens gezegd wordt: “We doen even een tussenstop in Pego, volgens mij doen ze daar ook aan Fallas”. Op het pleintje komen steeds meer mooi aangeklede dames aanlopen, het beeld van Sant Josep wordt uit het kapelletje gehaald en uit de zijstraten komen de leden van de andere Fallasgroepen met hun muziekkorpsen aanlopen. Ook de kleine kinderen zijn schitterend aangekleed. we zitten eerste rang op de stoep en kijken naar al het moois dat aan ons voorbijtrekt. Hier geef ik mijn siësta graag voor op.

 

 

Posted 19 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Komkommerkruid (Borratja)   1 comment


Vrijdagochtend 7.24 uur, 17 maart 2017.

De zon komt op aan een vrijwel onbewolkte hemel. Boven zee hangen wat wolken en op de toppen bij Coll de Rates ook. Precies als ik buiten kom is de minimumtemperatuur bereikt van 3,1 graden. Het is windstil en alles is bedekt met een enorme laag dauw. We (Lulu en Pluis) besluiten dan ook om niet verder te wandelen. Gisteren was een fijne dag. Om drie uur ´s middags werd het 19,3 graden.
Het komkommerkruid hoort thuis in het Middellandse zeegebied en behoort tot de Ruwbladigenfamilie (Boraginaceae), alle onderdelen van de plant zijn dan ook bedekt met korte haren.

Posted 17 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Langs de rivier   2 comments


Donderdag 16 maart 2017.

De zonneroosjes bloeien, de rivier stroomt, de honden genieten en ik ook. De honden genieten zelfs dubbel want ik vergeet de hondenriemen en mijn zonnebril. Ik laat ze liggen langs de oever op een grote steen waar ik heb gezeten. Pas bij de autoweg mis ik de riemen dus ga ik terug tot grote vreugde van de honden. Dan kan ik er gelijk wel een hele ochtend van maken. In Lliber drink ik koffie en daarna loop ik voor de derde keer langs het helder stromende water van de rivier, die zomaar een jaar droog kan staan. Al dat water, ik blijf het een wonder vinden en de honden ook.

Posted 16 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Planten in de rivier   4 comments


Zondag 12 maart 2017.

Op de derde en laatste plantdag in de rivier verkeer ik in goed gezelschap, een hele groep stoere meiden. ik heb mijn eigen houweeltje meegenomen, ik maak de gaten en de vrouwen planten.

Posted 12 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Van Alcalà de la Jovada naar Beniaia   8 comments


Zaterdag 11 maart 2017.

Wat een schitterende dag hebben ze uitgezocht in Alcalà de la Jovada voor deze excursie. De zon schijnt , de vogels zingen, de bloemetjes bloeien en de temperatuur bereikt waarden alsof het juni is. Om half elf verzamelen we ons bij Font d´Alcalá, waar we erachter komen dat we Inès, de kokkin, al heel lang kennen omdat ze vroeger in Xaló werkte, toen Bistro Sélène nog Caramull heette. Onder leiding van archeoloog Josep lopen we langs een aantal ruïnes van verlaten Moorse nederzettingen naar Benialí. We zijn het dorp nog maar net uit of we komen al een vrouw tegen die kruiden aan het zoeken is. In Beniaia mogen we eerst even bijkomen in de koele kerk en daarna bezoeken we een familie waarvan oma de traditionele recepten met kruiden doorgegeven heeft aan Inès.

Op de terugweg, op de Pla de Viñes, legt de burgemeester, die ook meewandelt, uit dat ze hier weer druivenstruiken willen aanplanten, dat ze de verlaten stukken grond weer in gebruik willen nemen en de lokale economie willen stimuleren. De bar in Benialaí is van de gemeente en staat momenteel leeg, dus of we nog iemand weten die voor 100 euro per maand de bar wil uitbaten? Een huisje in het dorp kost nog eens 150 euro per maand. Deze omgeving is schitterend, het dorp is heerlijk rustig, er komen best veel wandelaars en fietsers langs. Het lijkt me heel gezellig, ik ga buiten op een stoel zitten en praat iedereen naar binnen en Cokky kan dan lekker broodjes smeren en koffie zetten. Maar ze wil natuurlijk weer niet, jammer hoor. We lopen langs de wasplaats, langs bloeiende pruimenbomen en orchideeën, steken het helder stromende riviertje over en na bijna tien kilometer gelopen te hebben komen we weer uit bij het beginpunt. We hebben het warm en een koel biertje smaakt prima. Aan twee lange tafels nemen we plaats, het eten is ronduit fantastisch. De gesprekken worden steeds geanimeerder en als ik niet uitkijk word ik nog ingelijfd bij een roeiploeg in Dénia. Nee, dat doen we toch ook maar niet. Wat we wél moeten doen is vaker dit soort uitstapjes maken, het binnenland is fantastisch en we hebben nog een hoop te ontdekken.

Door op een foto te klikken kom je in de serie.

Posted 11 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Sinaasappelsap   2 comments


Vrijdag 10 maart 2017.

Gatver…… met zo´n 10.000 toeren per minuut spetteren de nylondraadjes van mijn bosmaaier door een sinaasappel. De zumo de naranja, het sinaasappelsap druipt van mijn gezicht. Eén keer per jaar maai ik de sinaasappelboomgaard van Tere, ach een Spaanse vrouw alleen help ik graag. Het is best leuk werk, ik ga altijd graag te keer met een bosmaaier of een motorzaag en ik blijf het bijzonder vinden om dit werk in Spanje te doen. Het is toch een exotische omgeving voor een Nederlandse natuurbeheerder en ik werk door de warmte maar 4 uur. Het werd vandaag 29,3 graden!
De sinaasappeltijd loopt op z´n eind, de bomen beginnen te bloeien nu. Dit is één van de lekkerste bloemengeuren die ik ken. Goed, het lelietje de dalen in de duinen kan er ook wat van. Wat een voorrecht om hier te werken in de zon en een zacht windje. Alleen jammer van al die rottende sinaasappels in het hoge gras, dat maakt het werken een stuk minder aangenaam. Ach wat klaag ik nu, een beetje sap in mijn gezicht? Ineens denk ik aan die keer in Nederland, ook met de bosmaaier in het hoge gras. Alleen kwamen mijn nylondraadjes daar geen geurige sinaasappel tegen maar een lekkere vette hondendrol. Nee, de arbeidsomstandigheden in Spanje zijn zo slecht nog niet.

Posted 10 maart 2017 by Edwin in Geen categorie

Uitstapje met de huisvrouwen   4 comments


Woensdag 8 maart 2017.

Of ik meeging naar La Vila Joiosa, als “guardaespaldas”, vroeg de burgemeester. Dat woord moest ik even opzoeken, het blijkt “lijfwacht” te betekenen. Het is me niet duidelijk waarom hij dat nodig heeft dus ik zeg “ja” totdat Cokky me uitlegt dat het de Internationale Dag van de Vrouw is en dat we met de bus vol huisvrouwen gaan. En dat ik, als huisman, dit jaar ook mee mag. Met gemengde gevoelens voeg ik me bij het gezelschap, meneer pastoor zit ook in de bus dus wordt ik bevorderd van lijfwacht naar fotograaf. In La Vila bezoeken we het archeologisch museum, héél modern en heel interessant, La Vila was in de Romeinse tijd een belangrijke stad en bovendien is er een schip vol amfora’s gezonken voor de kust. Daarna bezoeken het het museum van Valor, de chocoladefabriek. Nog een korte stop in het centrum en dan rijden we naar Benidorm, waar de maaltijd geserveerd wordt in de CdT, de horeca-opleiding. Het eten is uitstekend, de sfeer zit er goed in, in de bus terug zingen de dames een paar oude liedjes en dan is de dag weer om. Morgen roept mijn huishoudelijke plicht weer en gaat Cokky werken.

Posted 8 maart 2017 by Edwin in Geen categorie