Benissa, de bloemenofferande en de processie   1 comment


Zondag 23 april 2017 (door Cokky).

De ene optocht na de andere, en dan weer een processie. Ze maken heel wat kilometers, de Festeros van Benissa. De ene keer in traditionele klederdracht, dan weer in het zwart, dan weer in gewone mooie kleren, soms met partners, soms ook met de kinderen en dan weer alleen. En waarom loopt Jesús op zaterdag mee? Omdat hij tien jaar geleden Festero was, legt zijn verloofde me uit. De plechtige processie van zondag is de langste die ik ooit gezien heb.

Langzaam wordt het donker in de mooi versierde straten van Benissa. Urenlang loopt de stoet met het beeld van de Purissima Xiqueta door de stad. En daarna vuurwerk en dan de hele nacht een orkest. Maar dan liggen wij allang in bed.

Posted 23 april 2017 by Edwin in Geen categorie

De “Gran cagá” oftewel “Waar poept de ezel?”   2 comments


Zondag 23 april 2017.

Meestal is een stier de hoofdrolspeler maar dat is duurder, en dan moet er een verzekering afgesloten worden. Vandaar dat Rosita, de ezel van Luis mag gaan bepalen wie er vandaag 500 euro rijker gaat worden. Voor 5 euro koop je een nummer en waar de ezel schijt, valt het geluk. De eerste hoop stront telt niet omdat het beest meestal na het transport van de zenuwen meteen een hoop achterlaat. En als de tweede hoop valt en je bent niet aanwezig, krijg je ook het geld niet, staat in de voorwaarden. Dus je moet erbij blijven, wachten, een broodje eten, een biertje drinken, een sombrero kopen en dan koffie en koek kopen van de Festeros. Want het doel is geld verdienen voor de feesten van augustus. En je mag de ezel niet plagen of lastig vallen, ik heb haar wel mijn nummer laten zien, iemand anders fluisterde het een paar keer in haar oor, maar ik geloof niet dat het haar wat kan schelen. De Festeros strooien hooi uit zodat ze over het hele stuk gaat rondlopen om iedereen evenveel kans te geven. Er is een springkasteel voor de kinderen en “carretons”, de stier op wieltjes. Tegen de tijd dat we het zat zijn heeft de ezel alleen nog maar gepiest. Lore heeft ons ticket in bewaring genomen, de kans is 1 op 500.

 

Posted 23 april 2017 by Edwin in Geen categorie

De feesten van Benissa, “de la Purissima”   1 comment


Zaterdag 22 april 2017.

De feesten van Benissa, ter ere van de Puríssima Xiqueta, zijn begonnen. Vanochtend de Entrade van de Murta en vanavond de bloemenofferande aan de Puríssima. En de komende dagen nog veel meer kleurrijke evenementen….

Posted 22 april 2017 by Edwin in Geen categorie

De processie van Paaszondag   1 comment


Zondagochtend Eerste Paasdag, 16 april 2017 (door Cokky).

De processie van Paaszondag gaat over de “encuentro”, de ontmoeting. Maria vertrekt uit de kerk, gedragen door vrouwen, met een rouwsluier voor haar gezicht. Maar kijk, ze komt een engeltje tegen die haar vertelt dat haar zoon is opgestaan. De rouwsluier gaat af, en beide beelden gaan de kerk weer in. In Llíber gebeurt min of meer hetzelfde, een paar uur later.

Posted 16 april 2017 by Edwin in Geen categorie

De processie van Goede Vrijdag   2 comments


Zaterdag 15 april 2017 (door Cokky).

De Stille Processie van Goede Vrijdag is één van de belangrijkste van het hele jaar. Drie beelden maken deel uit van de stoet: Maria, Jezus met het kruis, en Jezus in een glazen grafkist. De Festeras lopen voorop, gekleed in hun mooiste zwarte jurken met traditionele mantillas en dragen een prachtige kaars (op batterijen) en een rozenkrans. De autoriteiten lopen achteraan, vlak voor het muziekkorps. De beste plek, als je het mij vraagt, het ritme van de muziek bepaalt mijn stappen en vult mijn hoofd. We lopen wel anderhalf uur door het dorp met een zware, brandende kaars. Het is dus opletten dat je niet iemand in de fik steekt onderweg. Ik snap best dat de Festeras geen echte kaarsen hebben, straks eerst even googlen hoe ik kaarsvet kan verwijderen van mijn broek en mijn schoenen.

 

 

Posted 15 april 2017 by Edwin in Geen categorie

Grappig   2 comments


Zaterdag 15 april 2017.

“Een hipsterboswachter”, de journalist van het AD draait het om: op de foto staat gewoon een boswachter. Al eeuwenlang zien boswachters en jachtopzichters er zo uit. Bij de eerste hipsters voelde ik onmiddellijk een band want ik wist zeker dat ik met iemand uit het bos te maken had maar ik werd bedrogen. Hun uiterlijk klopte maar de rest niet. Ze hebben geen weitas voor papieren, ze rijden in de verkeerde auto, hebben geen hond en nog nooit een bijl of motorzaag vast gehouden. Nep-boswachters dus. Dus google ik op “boswachter vroeger” en dat is grappig, ik zie mijzelf direct terug. Inderdaad vroeger, 25 jaar jaar geleden toen mannen met baarden en snorren allemaal boswachters waren.

Posted 15 april 2017 by Edwin in Geen categorie

Vall d´Alcalá, 20 jaar later   3 comments


 

Donderdag 13 april 2017.

Twintig jaar geleden brachten we met Pasen een bezoek aan Vall d´Alcalá, een slaperig dorpje in het binnenland. Het ligt hier niet zo heel veel kilometers vandaan maar door alle bochten schiet het niet erg op en lijkt het veel verder weg. Eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd, maar aan de andere kant toch weer wel. Er is iets meer welvaart, huizen zijn opgeknapt en er is meer toerisme: mensen komen het binnenland in om te wandelen en te genieten van de rust en het landschap. De kersenbomen zijn bijna uitgebloeid, meidoorn en appelbomen zijn nu aan de beurt om hun mooiste bloesemtooi te showen. Een goed restaurant was er niet, voor zover we ons kunnen herinneren, twintig jaar geleden. En ook daar is verandering in gekomen.

Dus natuurlijk gaan wij, na een wandeling, lunchen bij Font d´Alcalá, waar Inéz een heerlijke maaltijd bereid heeft, twee tapas en een salade, lam (of een ander hoofdgerecht) en een heerlijke proeverij van toetjes. Als de fles wijn leeg is, spreiden we een dekentje uit op het gras, in de schaduw van een kersenboom, net als twintig jaar geleden, voor de siësta.

 

Posted 13 april 2017 by Edwin in Geen categorie