Over de rastro lopen en dan het dorp in   1 comment


Zaterdag 2 maart 2019 (door Cokky).

Feslalí is afgelopen, het laatste weekend was spectaculair, gezellig en afwisselend. De amandelbomen zijn nu zo goed als uitgebloeid, de groene blaadjes komen al te voorschijn. De temperatuur zakt ´s nachts niet meer zo hard en overdag is het aangenaam, toeristen uit noordelijke landen lopen al weer in korte broek en op slippers. Door omstandigheden ben ik de laatste weken regelmatig over de rastro gelopen en deze toeristische trekpleister is niet voor niets zo populair : het is gezellig druk en er is van alles te zien. De meeste mensen maken van de gelegenheid gebruik om door te lopen, het dorp in, om de Mercat de la Terra te bezoeken en koek, worst en wijn te kopen bij de lokale winkels. Op de Tourist Info hebben de vrijwillige gidsen hun opleiding afgerond, we hebben een leuke, geïnteresseerde groep die in verschillende talen rondleidingen zal gaan geven. Bij de afsluitende bijeenkomst laat Juan Alelujah zijn trucje weer eens zien, ook deze toeristische trekpleister stelt nooit teleur. Morgen worstenmarkt en de voorbereidingen voor Xalónia (op 4 en 5 mei) zijn al in volle gang. Net als die voor de feesten van augustus en oktober, maar eerst krijgen we nog de Semana Santa, de Paasweek. De “monas de pascua”, de zoete, versierde paasbroodjes liggen al bij de bakker. Gewoon dezelfde traditionele broodjes als vorige jaren. Tradities en kwaliteit, waar een klein dorp groot in is.

Posted 2 maart 2019 by Edwin in Geen categorie

Het voordeel van het hebben van een logée   13 comments


Donderdag 21 februari 2019.

Het is altijd even nadenken : wat gaan we doen als we iemand te logeren krijgen? Met Leonne is dat makkelijk, die kondigt gewoon aan dat ze op donderdag graag een wandeling langs de kust wil maken. Dan weten we nog wel een spectaculaire : de SL-CV 50 bij Benitatxell. Als je echt hoogtevrees hebt kan je beter een andere route nemen. En als je aan komt rijden door de volgebouwde urbanisatie op de Cumbre del Sol verwacht je niet dat er onderlangs zo´n mooie, rustige wandelroute loopt met zulke prachtige uitzichten. Op tijd voor de lunch zijn we weer bij de auto, we rijden nog even naar beneden naar de Cala del Moraig maar in deze tijd van het jaar zijn de strandtenten weg dus is er niks te eten. Dankzij de zegeningen van het internet komen we terecht bij restaurant Beniasia, een Chinees waar we bijzonder smakelijk lunchen. We hebben een top-dag, dankzij onze logée : zo komen we nog eens ergens!

Na een tussenstop in Senija om even naar de muurschilderingen te kijken en nog een ommetje langs wat bloeiende boomgaarden hebben we er bij thuiskomst ruim 15 kilometer (20.000 stappen) opzitten vandaag.

 

Posted 21 februari 2019 by Edwin in Geen categorie

De rotsschilderingen van de “Cova del Mançano”   9 comments


Zondag 17 februari 2019.

Dankzij subsidie zijn de rotsschilderingen in de “Cova de Mançano” afgezet met een hek, en is er een pad naartoe gemaakt. De rotsschilderingen staan op de lijst “patrimonio de la humanidad” van de UNESCO. Het is een mooie wandeling, vanaf Masserof. Rubén, de archeoloog, wijst de schilderingen aan en legt ons uit wat we zien. Dat is maar goed ook want anders was het ons niet opgevallen dat er iets te zien is. Zelfs de mannen van het museum moeten even goed kijken welke afbeelding ook al weer waar zit. Maar met wat toelichting en een beetje verbeelding zien we de kleine, duizenden jaren geleden gemaakte afbeeldingen. In de toekomst zullen ze schoongemaakt worden, eeuwenlange regen en de kalk die dan uit de rots oplost en omlaag druipt hebben ze geen goed gedaan. Waarschijnlijk komen er dan nog wat meer tekeningen te voorschijn. Vanuit het museum zullen regelmatig excursies georganiseerd worden. De onwetende leek die op eigen houtje wil gaan kijken en dus van buiten het hek moet kijken, kan beter een verrekijker meenemen en dan nog valt het niet mee om wat te ontcijferen. We moeten maar weer eens naar de Pla de Petracos, tussen Benigembla en Castell de Castells, die schilderingen zijn een stuk duidelijker. Na afloop rijden we nog even de Bernia op, wat is het hier toch schitterend.

Posted 17 februari 2019 by Edwin in Geen categorie

Alcalalí, het dorp waar ze niet stilzitten.   2 comments


Vrijdag 15 februari 2019.

Of we kunnen bijspringen in Alcalalí, want hij heeft het een beetje druk, vraagt Pau, van Toerisme. Deze ochtend heeft hij drie lagere scholen op bezoek en er komt een bus met een stuk of 50 Duitsers. De radio is er, en er is markt. Zo rustig als het anders is in het dorp, zo druk is het nu. Voor de vrijwillige gidsen die bijna klaar zijn met hun opleiding wordt dit de vuurdoop. De schoolkinderen maken een kunstwerkje geïnspireerd op de bloeiende amandelbomen, bezoeken het museum en de toren, doen een dansje en mogen verse amandelmelk proeven.

De Duitsers komen te laat, wat iedereen raar vindt want ook hier staan de Duitsers bekend om hun punctualiteit. Er was iemand niet lekker geworden in de bus, en omdat ze paella gereserveerd hebben om twee uur, moet de rondleiding wat ingekort worden. We lopen een eindje de bloeiende amandelboomgaarden in, ze mogen een mandarijn plukken van de eigenaar van de mandarijnbomen en ze maken honderden foto’s. Als het etenstijd is, is iedereen op de plaats van bestemming, moe maar tevreden. De activiteiten in Alcalalí gaan nog ruim een week door, vooral het laatste weekend is leuk, klik hier voor het programma (in het Spaans).

Posted 15 februari 2019 by Edwin in Geen categorie

Feslalí, het bloesemfestival van Alcalalí   1 comment


Zaterdag 2 februari 2018 (door Cokky).

Er is zelfs een echte “influencer” aanwezig, een jonge vrouw met een Instagram account met veel volgers, die ´s ochtends poseert in een straat in Llíber, in een trui van Zara, en ´s middags aanwezig is bij de opening van #Feslalí, het bloesemfestival van Alcalalí, in een andere trui van Zara. Influencer nummer twee is Noors, en er zijn nog wat verslaggevers van andere media, aan aandacht geen gebrek. Vanwege de harde wind is de opening verplaatst van het plein naar het museum dus het duurt even voordat alle bakkers, bars en restaurants die hun gerechten met amandelen presenteren alles verplaatst hebben. Geweldig om te zien hoe de burgemeester en haar ploeg zich inzetten. Als de deuren dan eindelijk opengaan stroomt het publiek binnen. En binnen een kwartier zijn alle borden leeg. Het ziet er fantastisch uit allemaal, en het programma duurt drie weken, tijd genoeg om een paar keer naar Alcalalí te gaan. Voor alle leuke activiteiten en een overzicht van de tapasroute en de deelnemende restaurants, kijk op: de website van Alcalalí Toerisme.

Posted 3 februari 2019 by Edwin in Geen categorie

Naar Benigembla   3 comments


Donderdag 31 januari 2019 (door Cokky).

Het verbaast me iedere keer weer : wat is er een hoop te zien in een dorp dat ik eigenlijk wel ken, waar ik tientallen keren doorheen gefietst en gelopen heb. En wat weten de gidsen veel te vertellen, wat is er veel dat ik eigenlijk nooit gezien en geweten heb. Ja, die grote muur in Benigembla ken ik wel, maar ik wist niet dat die gebouwd is toen een aantal huizen meegesleept is door de rivier, een jaar of 100 geleden, en dat het plein vernoemd is naar de architect van die muur. Angel, de “cronista”, degene die de geschiedenis van het dorp door en door kent, vertelt  dat er vroeger drie kappers waren, en vijf bars, en een slager en een timmerman.  Benigembla was welvarend, tot in de 19e eeuw de druifluis de wijngaarden vernietigde en de landbouw getroffen werd door een zware crisis. Nu zijn er nog 2 bars en één winkeltje en veel huizen staan leeg. Angel weet bij ieder huis precies te vertellen of de bewoners naar Amerika geëmigreerd zijn en wat ze daar gedaan hebben en legt uit waarom je dus ´s zomers in Benigembla een boer op een trekker kan aantreffen die perfect Engels spreekt, met een Amerikaans accent.  En zo leren we steeds weer wat nieuws.

Posted 31 januari 2019 by Edwin in Geen categorie

Mooie tocht   2 comments


Donderdag 17 januari 2019.

Weer een mooie tocht van 94 km gemaakt met een Franse fietsclub waarvoor ik vroeger de volgauto reed. Zo, dat maakt 600 km dit jaar. Het gaat goed!

Posted 17 januari 2019 by Edwin in Geen categorie