Terug   2 comments


Dag 13. Plasencia – Cuacos de Yuste

26 oktober 2018

66 km en 1159 hoogtemeters.

Totaal: 792 km en 9970 hoogtemeters.

Ben weer terug op het punt waar ik 13 dagen geleden begon met m’n fietstocht door Extremadura. Morgen maak ik een blog over deze laatste etappe.

Tamme kastanjes.

Posted 26 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Met de trein   4 comments


Dag 12. Olivenza – Badajoz – Plasencia 

25 oktober 2018

37 km en 166 hoogtemeters.

Totaal: 726 km en 8811 hoogtemeters.

Het was heel gezellig op het plein in Plasencia. Daardoor werd het nog veel later. Manuel gaf mij een wijntje en toen ik Manuel en toen… 

Jullie zullen het met de foto’s moeten doen en een paar woordjes.

Om 9:30 uur het hostal in Olivenza verlaten om nog 37 km te fietsen naar het station in Badajoz.

De rivier over om in Badajoz te komen.

Met 154 km/uur schiet het lekker op.

De poort in Plasencia vlak bij m’n hostal.

En toen ben ik dus na het eten nog lang op het plein blijven hangen. Morgen de laatste etappe en zaterdag naar huis.

Posted 25 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Alweer laat…   4 comments


Plasencia

Zo snel gefietst dat ik een trein eerder kon nemen naar Plasencia maar toen ik daar om 16:00 uur aankwam was er bijna niets te eten. Nu wel. En het is erg gezellig op het plein.

Posted 25 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Varkens en ezels   18 comments


Dag 11. Jerez de los Caballeros – Olivenza 

24 oktober 2018

80 km en 819 hoogtemeters.

Totaal: 689 km en 8645 hoogtemeters.

Gelijk buiten Jerez de los Caballeros ga ik onverhard en al snel moet ik op een steile helling lopen. Het lijkt wel bergbeklimmen van steen naar steen.

Dan wordt het pad smaller en smaller totdat ik de braamstruiken terug moet duwen. Maar ik kan wel zien dat er een paar maanden geleden gesnoeid is.

 

Dan kom ik weer op een prachtige laan met kurkeiken.

Het landschap is prachtig, het gras nog zwaar bedauwd. Wat zou de tent nat zijn geweest.

Koeien en varkens scharrelen onder de eikenbomen.

Het is echt lachwekkend hoe de varkens normaal op me reageren: ze maken een sissend of blaffend geluid en dan hollen ze keihard weg met hun staartjes omhoog. Maar vandaag bleef een varken staan.

Heel voorzichtig pakte ik een paar eikels en gooide die naar hem toe. Ja hoor, hij begreep het, daarna durfden er nog een paar te komen. Aan het eind waren we dikke vrienden. Honderd meter verder schrokken de varkens zich rot.

Dan gaat het beter met ezels, ik moest gras plukken want al m’n noodvoorraad is op. Dat kwam door de vorige ezel. Zo schiet het fietsen natuurlijk niet op. 

Hekken kunnen best mooi zijn.

Maar ook erg lelijk. De route is echt afgesloten. Er is geen andere mogelijkheid dan naar de N435 te gaan. Dus dat worden meer kilometers van vandaag maar wel gemakkelijker.

Door de aanleg van autosnelwegen is er bijna geen verkeer meer. Toch ben ik heel blij als ik weer op de route ben.

Over eeuwen oude wegen met heel erg oude bruggetjes en veel bloeiende bloemetjes.

 

Geheel onverhard fiets ik wat later dan gepland Olivenza in.

En zoals iedere dag zoek ik eerst een benzinepomp op om de modder van de Santos af te spuiten.

 

 

Posted 24 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Beetje laat   3 comments


Olivenza.

Woensdag 24 oktober 2018.

Even alvast een foto. Bij dit hostal zit zo’n leuk restaurant dus nog even geduld.

Posted 24 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Dag 10 : Dat heb ik weer   12 comments


Dag 10. Monasterio – Jerez de los Caballeros

23 oktober 2018

73 km en 1106 hoogtemeters.

Totaal: 609 km en 7826 hoogtemeters.

Ik val als ik stop om een foto te maken van de koeien. Dat heb ik weer want de man die bij de koeien hoort is vlakbij en zet mijn fiets weer rechtop waar ik onder lig. Het gaat goed, alleen zal het wel een blauwe heup worden. Mijn kleding kan ik gelijk ook weer wassen. Deze etappe vind ik de zwaarste tot nu toe. Ook heel erg mooi natuurlijk. De boer heeft 25 vleeskoeien, drie rassen maar voornamelijk Limousin koeien omdat die veel minder problemen geven bij de geboorte van kalfjes. Ook heeft hij nog 100 varkens die nu eikels eten. Altijd leuk om even te praten.

Het is dat de navigatie soms zegt dat er er een pad is anders zou ik zeker weten dat dit niet goed was. Alweer veel hekken en bij 2 hekken met heel veel gillende varkens draai ik maar om. Later tref ik nog een dicht hek maar met een omweg kom ik weer keurig op de route. Regelmatig zijn de hellingen zo ruig en steil dat ik moet afstappen en de fiets omhoog te zien te duwen of trekken. Mijn gemiddelde komt op 12 km/uur, ik ben de hele dag bezig over 70 km. Gelukkig daalt de route 200 meter meer dan die stijgt. Zonder dat was het niet gelukt denk ik. Veel meer zat er niet in me vandaag. Dan ligt Jerez de Caballeros ook nog eens op een berg maar daar is hotel Oasis met een warm bad en een airco die verwarmen kan om m’n gewassen fietspakje te laten drogen.

Posted 23 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

Hekken   9 comments


Dag 9. Azuaga – Monesterio

Maandag 22 oktober 2018

84 km en 1274 hoogtemeters.

Totaal: 536 km en 6720 hoogtemeters.

De zon komt prachtig op als ik al vroeg vertrek. Het is best een lange etappe vandaag en ik heb respect gekregen voor de mannen van conalforjas.com. Ze hebben een geweldige tocht door Extremadura gemaakt. Nooit had ik dit zelf gekund bedenk ik me als ik een hek openmaak dat goed zit dichtgebonden.

Mag ik hier wel in? Maar de navigatie is heel duidelijk, dit is de route en er is geen andere mogelijkheid. Eerst over een onverhard modderig pad, dan ineens 15 km gloednieuw fietspad van een Via Verde. In 1895 is hier een smalspoorbaan aangelegd om ijzererts te vervoeren. Wat een bijzondere route.

Vier hekken maak ik later nog open en weer netjes dicht. Soms kijk ik naar het pad en dan weer op m’n Garmin, ja het klopt echt, al is er nauwelijks nog een pad te zien.

 Achter de hekken lopen soms schapen, dan weer koeien maar nu ben ik in het varkensgebied.

Wat een goed leven hebben ze onder de steeneiken. De eerste eikels beginnen te vallen. Als ik een hek openmaak staat er bij het volgende hek een grote man. Nu gaan we gedonder krijgen, denk ik. Nee hoor, hij maakt alvast het hek voor mij open. De varkens zijn niet bang voor hem en ik kan ze nu dichtbij bekijken.

We maken een gezellig praatje. De varkens hebben een goed leven maar erg kort, 15 maanden en dan worden ze geslacht, zegt hij. Soms ziet hij weleens een fietser maar nu is het al heel erg lang geleden. Hij maakt het hek achter mij weer dicht. Buen viaje! 

De enige bar in een piepklein dorpje.

Na de regen wordt alles alweer groen.

Prachtige wolkenlucht met kans op onweer.

Was de eerste keer niet snel genoeg.

De tweede keer wel.

Langs de Via Verde. Een opgeknapt huisje.

Een niet opgeknapt stationnetje.

Als er 1 schaap over de spoordijk is…

Daar gaat de rest.

Een verhaal over een wolf.

Een kloostertje.

Puebla de Maestre.

Je ziet het groen worden.

De kerk in Monasterio. 

Posted 22 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie