Lockdown Corona, week 12 (fase 2)   4 comments


Zondag 7 juni 2020.

Zo langzamerhand komt het sociale leven weer op gang. Er komen steeds meer “eerste keren”. Deze week voor het eerst weer bij vrienden op visite geweest, voor het eerst weer in een restaurant gegeten. We bekijken het “Glamping” tenthuisje van Jasper en Linda in Tàrbena. Wat een schitterend en rustig plekje hebben ze toch, je zou bijna zin krijgen om schrijver te zijn, en je hier dan twee weken terug te trekken om je boek af te maken. Uitzicht en paella bij Ca Pelut zijn als vanouds, er gaat niks boven een lokaal authentiek restaurant waar je gewoon goed eet zonder opsmuk of fratsen, waar het op zondagmiddag altijd vol zit met mensen uit de buurt.

Ook voor de Rastro is er een nieuwe “eerste keer”. Na veel gemeet en gereken en gefilosofeer over looprichting en afstand bewaren komen we uit op een voorzichtig begin met een beperkt aantal kramen. Marbel staat met de desinfecterende handgel bij de ingang, mondkapje verplicht, extra bewaking is ingeschakeld en dan is het afwachten hoeveel mensen er komen. We hebben er bewust nog niet teveel publiciteit aan gegeven, eerst even oefenen en kijken hoe het gaat. Uiteindelijk komen er precies genoeg mensen, niet te druk maar wel gezellig. Het is even wennen aan de eenrichtingsverkeer looprichting maar de meeste mensen houden zich er keurig aan. En zo is het dorp weer een stapje verder in de richting van het “nieuwe normaal”.

Posted 7 juni 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 11 (fase 2)   7 comments


Zondag 31 mei 2020 (door Cokky).

Het ruikt heerlijk in de Pla de Llíber, de druiven bloeien. Het heeft veel geregend de afgelopen winter, er staat van alles in bloei. Hoewel we wat meer vrijheid hebben maken we er nog niet echt gebruik van, we fietsen wat in de vallei maar blijven voornamelijk thuis. Voor het eerst sinds de lockdown koffie op een terrasje gedronken, dat moet weer even wennen. De hele tijd denk ik aan afstand houden en het is niet zo ontspannen als het was vóór de lockdown. Dus drinken we vaak lekker thuis koffie en de oven is regelmatig in gebruik. Mijn eerste “carrot cake” oftewel worteltjestaart, is echt heerlijk geworden. Dan is het de beurt aan een brood: met wat zuurdesemstarter van de buurvrouw en intensieve begeleiding van Jasper uit Tarbena, is mijn eerste zuurdesembrood een succes, zowel qua smaak als qua structuur. Natuurlijk kan het nog beter, dat wordt aan gewerkt.
De poezen genieten van het lekkere weer, ze liggen zo lang mogelijk in de zon ´s ochtends, tot ze het te warm krijgen. Tijger probeert vriendjes te worden maar de rest heeft daar geen behoefte aan.  Koepoes slikt vrij veel Prednison en daar krijgt ze véél honger van. Nou vooruit dan maar, dan mag ze nog wel wat lekkers. Wéér op schoot? Nou vooruit dan maar, nu kan het nog.
Nadat het vogelbadje iedere ochtend leeg was en soms zelf ondersteboven lag, heeft Edwin een cameraval gekocht die ons vermoeden moet bevestigen over de daders. Meteen de eerste nacht laten de opnames zien dat een familie van vijf wilde zwijnen en een vos hun dorst lessen in onze tuin. En dat één schaal water niet genoeg is om de dorst van alle dieren te lessen. Dus zetten we er een schaal bij maar daar moeten ze eerst even aan wennen. De vogels drinken en badderen overdag: behalve houtduif, tortelduif, mus, merel en spreeuw hebben we ook de Europese kanarie en de roodkopklauwier al gezien. Altijd leuk, een nieuw speeltje.
Morgen gaat de hele Comunidad Valenciana naar fase 2, met weer wat meer bewegingsvrijheid, met verplichte mondkapjes en afstand houden. Fijn dat we weer wat verder mogen fietsen en dat Spaanse les weer begint, maar eigenlijk vervelen we ons nog steeds niet, thuis.

Posted 31 mei 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 10 (fase 1)   6 comments


 

Zondag 24 mei 2020 (door Cokky).

Ik wíl helemaal geen nieuwe fiets. Ik ben gehecht aan mijn meer dan 20 jaar oude Giant, die me vergezeld heeft op onze reizen (vakanties zal ik het niet noemen) door Spanje, Engeland, Nederland, Chili en Zuid-Afrika. Ik heb afgezien en genoten op die fiets. Hij wordt nog dagelijks gebruikt voor woon-werkverkeer en boodschappen doen maar hij trapt door, en er is van alles kapot en niet meer te repareren. Echt plezierig fietst het niet. Volgens Edwin is alleen het frame nog goed en moet er echt een nieuwe fiets komen en hij bestelt een Cannondale Tesoro voor me bij Boronat. En ik geef het toe: het is toch wel erg fijn om weer een goede fiets te hebben, met alles erop en eraan dat wérkt.  Onze corona actieradius is net verruimd van 1 naar 5 kilometer en we mogen ook in de buurgemeente wandelen en fietsen. Afgezien daarvan ben ik niet van plan om nog zulke zware tochten te ondernemen dus zoveel kilometers als de Giant zal hij niet maken. Toch is na een paar rondjes in de buurt het fietsplezier weer een beetje terug. Fietskamperen in Nederland, op mijn nieuwe fiets, daar krijg ik nu toch wel zin in.

 

 

Posted 24 mei 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 9 (fase 1)   2 comments


Zondag 17 mei 2020 (door Cokky).

Het “nieuwe normaal” doet zijn intrede, we zitten in Fase 1 en hebben wat meer vrijheid. Op de wekelijkse groentemarkt staan de kramen ver uit elkaar en Maribel van de gemeente staat bij de ingang met de desinfecterende handgel. De markt is niet meer op het plein, want daar was het onmogelijk om aan de nieuwe eisen te voldoen, door de nabijheid van de bank en de apotheek konden de kramen niet op voldoende onderlinge afstand geplaatst worden. De Policia Local deelt gezichtsmaskers uit voor de mensen die in de winkels en bars werken. Voor de klant is dat een stuk prettiger dan mondmaskers, met zo’n scherm zie je tenminste het hele gezicht, mét gezichtsuitdrukking.
De meeste terrassen gaan voorzichtig weer open. De Policia Local heeft de plek waar de tafels moeten staan, met twee meter afstand, gemarkeerd op het wegdek. Het plein ziet er al een stuk leuker uit zo, met veel parasols en wat minder geparkeerde auto’s. Ook de begraafplaats is weer open maar de toiletten zijn dicht en de kraan is afgesloten. Het regent weer een dag, alles is heerlijk groen en er bloeit van alles, zoals de cichorei en de wilde peen. In het dorp liggen beschilderde stenen met bemoedigende teksten, van “Xaló rocks”. Aan ons ruilraster hangen deze week kokoskoekjes, bananenbrood en muffins.

 

Hoogtepunt van de week is bronwater halen in Benigembla, eindelijk weer even een stukje rijden met de auto, het dorp uit. En boodschappen doen bij de Mercadona, in Benissa. Maar het allerleukste was wel een video op Facebook, uit Hellevoetsluis in 1964.
Met opnames op mijn lagere school, opeens herken ik Juffrouw de Snaayer, en Meester Jellema en Meester van Lien. Buurvrouwen Bakker en Tante Corrie en zelfs mijn vader komen even in beeld, en dat meisje helemaal links in de klas, ben ik dat niet zelf? Wat een fantastisch tijdsbeeld, wat geweldig dat dit bewaard is gebleven en dat het gedeeld is op Facebook.

 

Posted 17 mei 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 8   2 comments


Zondag 10 mei 2020.

Het is genieten, voorjaar in de vallei: de Bèrnia op fietsen en de tijd nemen om ook wat foto’s te maken onderweg, wandelen met de katten, de bloemetjes bloeien en de vogels zingen. De katten vinden het best, die lockdown, ze krijgen lekker veel aandacht en knuffeltjes. Rosa Koepoes en Loesje, de oude poezedames, doen het nog best, de één dankzij Prednison, de ander loopt op Metacam, een pijnstiller.
De routine van de afgelopen twee maanden heeft een aantal dingen opgeleverd die ons goed bevallen en die misschien wel onderdeel gaan vormen van het “nieuwe normaal”, zoals het “ruilraster”: de ene buurvrouw deelt haar havermoutkoekjes en bananenbrood, de andere een bakje heerlijke curry, wij hangen wat van onze baksels op of nísperos. Het is meer dan een maand geleden dat we de eerste rijpe mispels plukten en iedere dag hebben we precies genoeg kunnen oogsten voor onszelf en de buren. De nísperos worden nu steeds groter en zoeter, de oogst loopt op zijn eind.
Morgen gaat de Marina Alta over op fase 1, met wat meer bewegingsvrijheid (per auto), we mogen weer andere mensen bezoeken en winkels en terrassen gaan weer beperkt open. Alles met strenge beperkingen, dit wordt de gevaarlijkste fase, gezien het risico op een tweede golf Covid-19 slachtoffers. We zullen zoveel mogelijk thuisblijven maar het is toch wel fijn als er weer wat leven komt in het dorp en we de kapotte grasmaaier zelf naar Benissa kunnen brengen.

Posted 10 mei 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 7   3 comments


Zondag 3 mei 2020.

Eindelijk mogen we weer wandelen en fietsen, onder stricte voorwaarden, maar we hebben weer wat vrijheid terug. We moeten binnen de gemeentegrenzen blijven en we hebben geluk dat we dan toch maar mooi de Bèrnia kunnen opfietsen. Bovenop moeten we omdraaien en dan dezelfde weg terug, anders komen we op grondgebied van Benissa en dat mag niet. Bovendien heeft Benissa meer dan 5000 inwoners dus daar hebben ze ook nog een tijdslot, je mag maar op bepaalde uren sporten, en de kinderen en de bejaarden hebben ook ieder hun eigen tijdstip waarop ze buiten mogen wandelen. Kinderen mogen 1 uur per dag naar buiten, met een volwassene, maar de speelplaatsen zijn dicht en ze moeten afstand houden van kinderen uit andere gezinnen. De mensen in de rij voor de bakker of de groenteboer kijken vertederd naar de kinderen en maken een praatje op gepaste afstand. “Hé, heeft je vader je haar geknipt?” Maandag gaan de kappers en fysiotherapeuten voorzichtig open, en de winkels ook maar alleen op afspraak. En de horeca mag vanaf 11 mei weer een beetje open: eerst alleen de terrassen, op halve kracht en met veel hygiënevoorschriften. Je mag dan wel weer bepekt op een terrasje zitten maar van de wc mag je alleen gebruik maken in noodgevallen en de toiletten moeten minimaal 6 keer per dag schoongemaakt worden. Peper & zout en olie & azijn zullen ook niet op tafel staan en er zijn geen menukaarten. Op de Tourist Info worden alle “zelfbediening” folderrekken weggehaald. Plexiglas schermen, maskers en handschoenen en desinfecterende handgel gaan de hoofdrol spelen. Als iedereen zich de komende twee weken netjes aan de regels houdt, blijven de cijfers langzaam naar beneden gaan en kunnen we weer een stapje zetten op weg naar het “nieuwe normaal”.

Posted 3 mei 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 6   3 comments


Ik hoor een kind roepen in de verte! Vandaag mogen ze voor het eerst weer naar buiten, onder leiding van een volwassenen, maximaal een uur, niet verder dan één kilometer van huis. Gisteren was de laatste zaterdag van april, de dag van de “romero”, waarop iedereen zelf “bollos” bakt en het hele dorp omhoog loopt bij La Solana om te picknicken en rozemarijn te plukken. Gezellig, met de muziek erbij en iedereen stopt voor een praatje en proeft van elkaars baksels. Dit jaar zijn de balkons versierd en eet iedereen thuis de  bollos op. Als de Covid-19 cijfers blijven dalen mogen de volwassenen over een week weer individueel sporten en wandelen, onder strikte voorwaarden uiteraard, die in de loop van de week bekend gemaakt gaan worden. De diesel is goedkoop maar we kunnen nergens heen met de auto. Het klussen wordt steeds lastiger: de latjes zijn op, het blik verf is leeg, en de stapel afval die naar het ecoparque moet is flink gegroeid. De auto moet een beurt en mijn schoenen liggen al zes weken bij de schoenmaker. Tussen eten koken, koekjes bakken, nestkastjes maken, gras maaien en huiswerk maken proberen we er het beste van te maken. In de loop van de week presenteert de regering het tijdpad en de plannen voor de verdere versoepeling van de quarantaine maatregelen. We zijn benieuwd….

Posted 26 april 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 5   2 comments


Zondag 19 april 2020.

Water halen bij de bron op Coll de Rates en dan almuerzo houden in een bar, zomaar een stuk wandelen of fietsen, even naar het strand bij la Fustera, uit eten met vrienden of zelfs gewoon vrienden te eten uitnodigen, boodschappen doen in Benissa, koffie drinken op het plein, groente kopen op de markt…. De lijst van dingen die we als eerste weer willen doen zodra het weer mag, wordt steeds langer. Voorlopig zit het er nog niet in al zijn er steeds meer signalen dat de maatregelen ietsje minder streng gaan worden over een week of twee, maar eerst voornamelijk voor de kinderen die nu al een maand binnen zitten. Nu is boodschappen doen een spannend avontuur geworden, iets wat vroeger even tussendoor ging, wordt nu gepland (één keer per week) en neemt veel tijd in beslag. Nog vóór de supermarkt opengaat staat er al een rij van bijna 20 man. De plastic handschoentjes zijn op dus krijg je een plastic zakje om iedere hand geschoven. Bij de groentewinkel mogen maar twee mensen tegelijk naar binnen. Het in de rij wachten geeft even wat sociale contacten, al is het soms lastig om te herkennen wie er schuilgaat achter het mondkapje. Thuis heerst voornamelijk rust, met gebruikelijke taken als schoonmaken, aardappels schillen en huiswerk Spaans, en af en toe een aanval van creativiteit die resulteert in een pan soep, een hartige taart of een nestkastje.

Posted 19 april 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 4   10 comments


Zondag 12 april 2020, Eerste Paasdag.

Het is de saaiste Semana Santa ooit, geen processies dit jaar. Het zijn mooie tradities, het is een heel bijzonder gevoel om met zoveel mensen door het dorp te lopen in plechtige stilte, met kaarsen en de treurige muziek. Het zijn kippevelmomenten, als bij de “Encuentro” het meisje de beelden toespreekt en de sluier van het beeld van de Maagd Maria afgehaald wordt. Het is afwachten hoe het volgend jaar zal zijn, processie lopen met mondkapjes op?

Het voorjaar zet langzaam door maar de temperaturen blijven laag en er wordt weer regen voorspeld. We hebben de kachel nog steeds aan, dat is vrij ongebruikelijk voor half april. Het was een huishoudelijke week, met hout stapelen, rozijnenbollen bakken en een beetje opruimen op zolder. De camera verveelt zich en ons haar wordt te lang. Hoe zou Inma dat doen, als de kapsalon weer open mag? Een wachtlijst, of lootjes trekken? Ze zal per klant extra tijd nodig hebben om het gevolg van het thuiskapperen te corrigeren, deze week moet hoe dan ook de schaar erin.

 

Posted 12 april 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 3   4 comments


Zondag 5 april 2020.

En week drie is ook alweer voorbij. De zolder is nog steeds niet opgeruimd, de boekenkast maar half gereorganiseerd. We kunnen de spullen die naar de tweedehandswinkel moeten toch niet wegbrengen en de gemeentewerf is ook al weken dicht. De dagen worden gevuld met vergaderen via Skype, contact houden via mail, Facebook, telefoon en Whatsapp, e-boeken lezen, nieuws kijken, de digitale Volkskrant lezen, Spotify luisteren en zelfs Netflix kijken. Waar zouden we zijn zonder internet? We werken wat in de tuin, de nísperos zijn rijp en het kleefkruid groeit een meter per dag. We lopen of fietsen rondjes om het huis, puzzelen en doen het gewone huishoudelijke werk. Deze week voor het eerst zelf boodschappen gedaan. De slager maakt de telefonische bestelling klaar zodat je alleen maar hoeft op te halen en betalen, er mag maar één persoon tegelijk de winkel in. Het is stil op straat. Bij de supermarkt mag er ongeveer één persoon per gangpad binnen, pas als er weer iemand naar buiten komt, mag er weer iemand naar binnen. Soms staan er meer dan tien mensen buiten te wachten, netjes afstand houdend. Personeel met handschoenen en mondkapjes, de caissières achter een plastic scherm. In de winkelwagentjes hoeft geen muntje, plastic handschoenen en desinfecterende gel voor handen en voor de stang van het winkelwagentje zijn verplicht, de caissière vraagt niet om de klantenkaart. Er zijn wel wat bijna lege schappen en de Goudse belegen kaas in de versafdeling is op, maar verder is alles volop verkrijgbaar. Het voelt heel onwerkelijk aan, geen kletspraatje maken maar alleen uit de verte zwaaien naar een bekende, en dan maar zo gauw mogelijk naar huis. Volgende week mag Pamela weer, we gaan omstebeurten. We worden geacht één keer per week naar de dichtstbijzijnde supermarkt te gaan, dus even naar Benissa zit er niet in op het moment. De noodtoestand is verlengd tot 26 april.

Posted 5 april 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 2   3 comments


Zondag 29 maart 2020.

Het is wel uit te houden, het is tenslotte voor ons eigen bestwil. Kasten en diepvries zaten toevallig al erg vol omdat we logées zouden krijgen. Er is ook een stapel puzzels in huis en we kunnen regelmatig even de tuin in. De merel zingt, vlinders fladderen rond en de druivenstruiken lopen uit. Overleg gaat via Skype en het deel van het werk dat via internet kan gaat door. Voor de komende week wordt koud en natter weer voorspeld, maar met de houtkachel, de e-reader en het gezelschap van de katten komen we week drie ook wel door.

 

Posted 29 maart 2020 by Edwin in Geen categorie

Lockdown corona, week 1.   7 comments


Zondag 22 maart 2020.

Hoe vanzelfsprekend was het: naar het strand, uit eten, een rondje fietsen van 100 kilometer. De strenge maatregelen ter verdere verspreiding van het coronavirus in Spanje hebben als gevolg dat iedereen thuis moet blijven. Alleen voor noodzakelijke boodschappen mogen we nog de deur uit, en om de hond uit te laten. Maar dat mag niet samen, er mag slechts één persoon in een auto zitten of met een hond lopen. Dus Edwin fietst rondjes in de tuin, de tijd wordt gevuld met schoonmaken en opruimen en tv kijken en internetten en lezen. Het gaat regenen, dat maakt het wat makkelijker om thuis te blijven. Week 1 zit erop, nog minstens drie te gaan. En nu maar wachten op betere tijden, en hopen dat we dan weer naar het strand kunnen, uit eten in restaurantjes en lange tochten fietsen.

Posted 22 maart 2020 by Edwin in Geen categorie

Op stap met lokale gidsen   Leave a comment


Zondag 8 maart 2020.

Op stap met een “local” is natuurlijk het mooiste dat er is : met iemand die alle leuke plekjes kent en precies weet waar jouw voorkeur aan uit gaat. Dus vandaag staat op het programma : een wandeling met uitzichten, verlaten landbouwterrassen en nog wat leuke bloemetjes onderweg, en voor tussen de middag een sfeervol, authentiek restaurant met live muziek, en een terras met uitzicht, gevolgd door nog een rondje orchideeën fotograferen. Lokale gidsen “E&C” hebben ook deze dag weer uitstekend gepland en genieten net zo hard als hun  dankbare gasten. Wat zullen we morgen doen?

Posted 8 maart 2020 by Edwin in Geen categorie

Naar de Vall de Gallinera   Leave a comment


Zaterdag 7 maart 2020.

Niets werkt zo goed als logées om ons het huis uit te krijgen. Het agenda-overleg komt uit op een tochtje naar de bloeiende kersenbomen van de Vall de Gallinera, via de prehistorische rotstekeningen in Pla de Petracos, de sneeuwput en wat Moorse ruïnes. Helaas gooit een rallye met lawaaierige autos roet in het eten, de weg vanaf Ebo is afgesloten en ook Coll de Xap maakt deel uit van het rallyecircuit. Dat maakt Vall d’Alcalà onbereikbaar dus rijden we via Pego naar Benirrama, slalommend tussen wielrenners en rallyecars door. Miró Cuina zit vol maar Raul van Bar Roca maakt een gaatje vrij en weet een tafeltje extra in het restaurant te proppen. Het lijkt wel zondag, het is lawaaierig gezellig en we eten een prima menu. Dan gaan we door naar Benissivà, om de “alineació solar” te zien, de zon die twee keer per jaar precies door het “forat”, het gat in de berg schijnt. We lopen een te klein stukje van de “Ruta dels 8 pobles” , langs de bloeiende kersenboomgaarden en rijden via de Marjal weer naar huis. Ook deze keer ontstaat er een lange lijst van bezienswaardigheden en routes “voor de volgende keer”. Er is gewoon te veel te doen en te zien hier in de omgeving. Nu eerst agenda-overleggen voor morgen.

Posted 7 maart 2020 by Edwin in Geen categorie

Worstenfeest 2020   Leave a comment


Zondag 1 maart 2020 (door Cokky)

Lokale producten worden weer steeds populairder : worst van de slager, brood van de bakker, wijn van de bodega, honing van de imker. En als de lokale bedrijven, verenigd in TotValldePop, hun jaarlijks worstenfeest organiseren is de toeloop altijd groot. Op een zonnige zondagochtend is het een populair uitje: even een broodje worst eten met een wijntje erbij, en nog wat lekkers kopen om mee naar huis te nemen. Ieder jaar wordt er een “torraor de honor”, de ere-barbecuer, uitgenodigd, iemand die zijn sporen verdiend heeft op het gebied van gastronomie. Dit jaar valt de eer te beurt aan Pep Romanya, van restaurant Pont Sec in Dénia.

“Daar móet je een keer gaan eten”, zegt Nuria minstens één keer per week tegen me. Pep vertelt dat hij werkt met de beste ingrediënten en dat Miquel, de slager van Castell de Castells die hier demonstreert hoe hij worst maakt, iedere week worst aflevert bij het restaurant. De keuken van Pont Sec is traditioneel Valenciaans, met producten uit de streek. Paella, coca, inktvis, en érg traditionele gerechten als de gezouten ingewanden van tonijn.

We gaan naar huis met een tas vol lekkere dingen van de bakker uit Xaló en heerlijke honing van de imker uit Benigembla.

En dat restaurant, dat moeten we toch maar eens een keer gaan uitproberen.

Posted 1 maart 2020 by Edwin in Geen categorie

Een week is te kort   Leave a comment


28 februari 2010 (door Cokky).

Het schiet lekker op, iedere dag strepen we wel wat af van de lijst. Paella eten, in Calpe shoppen en met blote voeten door de branding lopen, lunchen met gitaarmuziek op de Bèrnia, de schilderingen in Senija bekijken, water halen bij de bron in Tàrbena, de wandeling Gata – Llíber lopen, wandelen naar het kruis in Senija, en nóg een puzzel leggen. We doen wat traditionele dingen die we altijd doen, zoals eten bij Esmée, in Venta el Collado in Benimaurell, en de mannen fietsen. We voegen wat nieuwe elementen toe, zoals een bezoek aan het casa-museum Abargues en de Brouwhoeve in Benissa. Storm Gloria heeft ook ons favoriete strandje La Fustera beschadigd, gelukkig functioneert de Mandala Beach Bar al weer als vanouds en de afscheidslunch wordt afgesloten met een kleine siësta. Inmiddels staan er zoveel nieuwe dingen op de lijst dat ook de volgende keer een week weer te kort zal zijn.

Posted 29 februari 2020 by Edwin in Geen categorie

Naar Alcalalí, in goed gezelschap   Leave a comment


Zaterdag 22 februari 2020 (door Cokky).

De amandelbomen zijn zo goed als uitgebloeid, dit weekend is het afsluitende weekend van Feslalí, het amandelbloesem festival van Alcalalí. Het is heerlijk weer om te wandelen, via de Rastro van Xaló lopen we, genietend van de rust en de zon, naar Alcalalí. Precies op tijd voor de officiële opening komen we aan op het plein, waar het bruist van de activiteiten. Leuk dat Irene het nu ook een keer kan meemaken, dit typisch Valenciaanse feestje. Herdersfluiten en trommels begeleiden de Muixaranga, de groep menselijke torenbouwers.

Indrukwekkend, de samenwerking en de sfeer in de groep, en hoe de kinderen ook durven om ervoor te kiezen om niet het laatste stukje omhoog te klimmen als ze zich niet zeker voelen. En als dan de volgende poging wél lukt zijn voldoening en applaus groot. We beklimmen de toren, en strijken voor een welverdiend biertje met wat lekkers neer bij Bar Porche. Vicente heeft weer heerlijke tapas met amandelen gemaakt, en lekkere montaditos. Nou, nog eentje dan. En daarna lopen we weer terug. Nog even buiten zitten met een stukje appeltaart en dan de route voor morgen uitzoeken.

Posted 22 februari 2020 by Edwin in Geen categorie

In de volgauto voor Absolute Cycling   Leave a comment


Zaterdag 15 februari 2020.

Of ik zin heb om mee te gaan om een paar foto’s te maken, vraagt Henk Berg. Ja natuurlijk, altijd leuk om op te trekken met een groep enthousiaste jonge wielrenners. En deze mannen zijn niet alleen met wielrennen als hobby bezig, maar hebben ook een mooi product ontwikkeld, de slimste fietscomputer ter wereld, volgens hun website.  Het apparaat ziet er gelikt uit, en de mannenfietsen hard. Vrijdag fiets ik met ze mee over Vall d’Ebo, zaterdag rijden ze de Puig de la Llorença op. De top zit in de wolken vandaag. De quizvraag is : welke ex-prof fietste mee omhoog op 30 augustus 2015 toen Tom Dumoulin hier de etappe won en probeert nu een KOM te pakken? Straks gauw op Strava kijken of het hem gelukt is.

Posted 15 februari 2020 by Edwin in Geen categorie

Een weekend met een logée   1 comment


Maandag 10 februari 2020.

Ja, Guadalest is toeristisch en dat is natuurlijk niet voor niks: het staat in het rijtje van de mooiste dorpjes van Spanje. Dus als er iemand komt logeren die er nog nooit geweest is, zijn we makkelijk over te halen om weer eens richting Guadalest te rijden. Het landschap is indrukwekkend, het stuwmeer zit aardig vol en we maken van de gelegenheid gebruik om de mooie nieuwe honingwinkel van een familie uit Benigembla te bezoeken.

Verder zien we de wielrenners van de Ronde van Valencia langskomen en maken foto´s van de bloeiende amandelbomen. We maken een mooie wandeling naar Senija, bekijken de muurschilderingen en na een biertje op het terras lopen we weer terug. Als het weekend om is zijn we nog niet helemaal uitgekletst. Over een dag of tien staan er twee logées voor deur, dan staat een bezoek aan Senija ook op het programma en met een beetje geluk staan er dan ook nog amandelbomen in bloei.

 

Posted 11 februari 2020 by Edwin in Geen categorie

De bloesemwandeling   1 comment


Maandag 3 februari 2020.

De zon schijnt, de vogels zingen, de bloemetjes bloeien, het is hoog tijd om de bloesemwandeling te lopen : vanaf de Tourist Info in Xaló een rondje van een kilometer of zeven, richting Alcalalí. Er zijn verschillende boomgaarden gerooid vanwege de Xylella bacterie en steeds meer boomgaarden worden niet meer onderhouden omdat het goedkoper is om amandelen uit verre landen te importeren dan lokale producten te kopen, maar er is nog genoeg over om van te genieten. De bijen zijn druk bezig, de geur van zoete nectar is bedwelmend. De kleine narcisjes bloeien, de rivier is, na de regen die storm Gloria gebracht heeft, een helder kabbelend stroompje en de wijnboeren zijn overal aan het snoeien. In de vallei is het hoogseizoen, er zijn volop wandelaars en fietsers. Maar als de boeren er mee ophouden hebben we straks geen wijn meer en geen bloesem.

Posted 3 februari 2020 by Edwin in Geen categorie