Archive for the ‘Geen categorie’ Category

Amandelbloesem   3 comments


 

amandelbloesem-pan1-van-1

Zaterdag 18 februari 2017.

De vallei is nog steeds prachtig maar veel bomen zijn nu over hun hoogtepunt heen. Toch zijn er plekken waar het wat kouder is en waar de bomen nu spectaculair bloeien. Het was een mooie onbewolkte dag met weinig wind en het werd 16,6 graden.

lliber-bloesem

lliber-amandelbloesem

amandelboomgaard

amandelbloesem1

amandelbloesem-bij-lliber

Posted 18 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

De “hanami” van de Vall de Pop   1 comment


Amandelbloesem Vall de Pop

Zaterdag 18 februari 2017.

Na een windstille nacht komt de zon op aan een onbewolkte hemel. Het is onmogelijk om lui binnen te blijven nu de bloesem op zijn mooist is. In de pers wordt de bloemenpracht in deze streek al vergeleken met die in Japan, de “hanami”, maar dat is kersenbloesem. Die hebben we nog tegoed, over een paar weken in de Vall de Gallinera. Nu eerst nog even genieten van de amandelbloesem in Vall de Pop.

Posted 18 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

Nog een keer wijnproeven   2 comments


Woensdag 15 februari 2017

Ja, je moet toch wat, op Valentijnsdag. Dick en ik hadden al een ketting gekocht voor de dames maar ze gaven ons te verstaan dat dat niet voldoende was. Ze wilden verwend worden, met aandacht. Dus boekten we een tafel bij Celler El Vinyater, gewoon hier in het dorp, voor de wijnproeverij. En ze waren zeer tevreden na afloop, de dames. En wij ook. Het is leuk opgezet: je maakt notities en kan de prijs van de fles inschatten. Na afloop bleek dat we een wijn van 5 euro de fles véél lekkerder vonden dan die van 14 euro. Er dat er ruimte genoeg was in de kofferbak voor een doosje heerlijke rode Mariluna.

Posted 15 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

Op bezoek bij Bodega Mendoza   3 comments


img_4537-1

Dinsdag 14 februari 2017 (door Cokky).

Vanuit de Ruta del Vino de Alicante zijn de informatrices van de Tourist Infos uitgenodigd voor een bezoek aan de Bodega Enrique Mendoza, in Alfàs del Pi. In de presentatie over het doel en de resultaten van de Ruta komen vier van onze eigen foto´s voorbij en dat voelt goed. Daarna krijgen we een uitgebreide rondleiding door de kleinzoon van de man die de bodega opgericht heeft. Gepassioneerd vertelt hij over zijn werk en zijn wijnen en de filosofie: ecologisch en alles wat hij koopt aan materiaal is zo lokaal mogelijk. Hij leidt ons rond in de kelder en langs de bottelmachine. Daarna krijgen we zes wijnen te proeven, heerlijk. We zullen een bezoek aan deze bodega zeker adviseren aan bezoekers van de Tourist Info die belangstelling hebben voor wijn.

Omdat we om 14.00 uur op de volgende afspraak moeten zijn, nemen we een beetje gehaast afscheid. En pas later bedenken we ons dat we één belangrijk onderdeel van de bodega niet gezien hebben: de winkel. Dus we zullen een keer terug moeten.

 

Posted 14 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

Van Alcalalí naar Parcent   8 comments


img_4394-1

Maandag 13 februari 2017.

Er is maar één nadeel aan al die amandelbloesem: we blíjven fotograferen. “O, wat mooi, o, kijk daar, o dat is een leuk doorkijkje”! We doen ruim twee uur over het rondje Alcalalí – Parcent – Alcalali, en komen thuis met meer dan honderd foto´s. En we zijn de enige niet….

We lunchen prima bij Bistro Selene en aan het eind van de middag begint het te regenen. Houtkachel aan, goed gesprek, en de dag is weer om.

Posted 13 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

Landrovertochtje naar de Vall de Gallinera   Leave a comment


img_4315-1

Zondag 12 februari 2017.

Als Nuria zegt: “Daar móeten jullie naartoe!”, dan gaan we daar naar toe. Haar nieuwste aanbeveling is Restaurant Miró, in Benirrama, alleen open in het weekend. We maken er een echt zondagochtendtripje van: met de Landrover rijden we eerst naar de ruïnes van het Moorse dorp bij Alcalá de la Jovada. Daarna bekijken we het dorpje waar de Moorse vorst Al-Azraq geboren is. (Zie ook mijn eerdere log: https://woneninspanje.wordpress.com/2016/02/18/al-azraq/)

Via Margarida rijden we de Vall de Gallinera binnen, het kersendal. Om twee uur schuiven we aan in het restaurant, dat gevestigd is in het oude medisch centrum. Aan de buitenkant ziet het er nog niet erg uitnodigend uit maar zodra we binnen komen zien we dat de sfeer ons heel goed aanstaat. We kiezen voor het “menu degustation”, met een hoofdrol voor eetbare kruiden uit de bergen. Zoals tempura van een blaadje van het komkommerkruid, een recept dat ik een keer in een traditioneel kookboek heb gelezen. Alles smaakt fantastisch, we zijn heel plezierig verrast door de gerechten die we voorgeschoteld krijgen. De bediening is uiterst plezierig en wat ook heel leuk is: er is een wijnkast, en bij iedere fles staat de prijs die je in de winkel betaalt voor die fles, en de prijs die je in het restaurant betaalt. Er ligt meestal 5 euro op, wat keurig. We drinken een heerlijke Bobal, en bij het toetje een glaasje Herbero, kruidenlikeur gemaakt door een vriend van de kok. We gaan hier zeker terugkomen.

 

 

 

Posted 12 februari 2017 by Edwin in Geen categorie

Verborgen schatten van het binnenland   2 comments


img_4185-1

Zaterdag 11 februari 2017 (door Cokky).

Vandaag brengen we een tegenbezoek aan de Comarca “El Comtat”. Vorige week bezocht een aantal mensen die betrokken zijn van de ontwikkeling van de landbouw ons gebied, de “Marina Alta”, nu stappen wij in de bus en laten ons via Castell de Castells het binnenland in rijden. Benilloba, Benasau, Millena, Alcolecha:  dorpjes die we kennen van het fietsen, met heel weinig inwoners, waarvan het lijkt alsof er niks gebeurt. Ongepolijst, onbedorven, maar met weinig werk voor de jongeren. We bezoeken de Almàssera, de olijfolieperserij van Millena, een familiebedrijf waar hartstochtelijk gewerkt wordt aan de productie van een ecologische olijfolie. Door de olijven eerder in het jaar te oogsten, en niet de olijven te gebruiken die op de grond gevallen zijn, is de oogst minder in kilo´s maar beter van smaak en van kwaliteit. Het prachtige landschap hier is zoals het is door het werk van de landbouwers, die het hoofd nauwelijks boven water kunnen houden. Gelukkig zijn er hier en daar een paar eigenwijze jongeren met visie en zin om hard te werken en zich in te zetten voor de landbouw en het milieu.

In Benilloba krijgen we een rondleiding door het dorp en bezoeken we een privé-museum met oude weefgetouwen en andere apparaten uit de textielindustrie die hier floreerde. Restaurant Casino ziet er aantrekkelijk uit, maar we moeten verder. In Alcoleja staat een verlaten olijfolieperserij, een coöperatie, het zou mooi zijn als die gerestaureerd zou kunnen worden. In Benasau krijgen we bij restaurant Serrella traditionele gerechten voorgezet en wordt er uitgebreid nagepraat over de projecten en ervaringen van de deelnemers. Het was een interessant uitstapje, we hebben weer veel dingen gezien en geleerd en er is van alles te overdenken. Ik koop in ieder geval geen olijfolie meer bij de supermarkt.

 

Posted 11 februari 2017 by Edwin in Geen categorie