De laatste etappe   20 comments


Dag 13. Plasencia 

26 oktober 2018

66 km en 1159 hoogtemeters.

Totaal: 792 km en 9970 hoogtemeters.

Eerst ontbijt met churros en café con leche, daarna begin ik aan de laatste fietsdag. De route is weer prachtig, het weer minder. Heel af en toe voel ik een spatje regen en het koudefront is gearriveerd. Gisteren werd het nog 27 graden nu is het nog 14 graden.

Puente Nuevo over de Jerte.

Al na een paar honderd meter fiets ik autovrij over Puente Nuevo uit 1500, dus zo nieuw is hij niet. Daarna volgt het fietspad de rivier de Jerte.

Oude elzen.

In de Jerte is een stuwdam gebouwd en fietspad volgt de oever.

221660B3-D25E-4ACF-97CD-83602B59CD12

Het fietspad is dan wel vlak maar is wel enorm kronkelig en soms moet ik 800 meter fietsen terwijl er hemelsbreed maar 150 meter tussen zit. Erg mooi om te doen.

Naar de overkant is het maar 150 meter.

Maar om aan de 1150 hoogtemeters van vandaag te komen moet ik natuurlijk omhoog. Wat een klim om over de Siërra de Gredos te komen. Via Gabrero en Piornal is het 19 kilometer omhoog met bijna 1000 hoogtemeters.

Ik fiets gewoon in m’n zomerpakje maar helemaal boven op 1280 meter hoogte is het maar 9 graden en regent het.

Ik trek alle fietskleren aan die ik bij me heb, zelfs mijn handschoenen. Na 5 kilometer afdalen door een prachtig herfstbos kom ik in Garganta de Olla, wat een prachtig historisch plaatsje is dat.

In het dorpje is het 19 graden dus kan ik weer verder in zomerpakje en al gauw ben ik op m’n eindbestemming.

De Landrover staat er nog. Hup, de fiets er in en omkleden. Een van de mooiste tochten die ik heb gemaakt zit er op. Dertien etappes van de CicloExtremeña heb ik gedaan, de resterende 10 etappes, in totaal 555 km, van Badajoz naar Plascensia doe ik volgend jaar.

Posted 28 oktober 2018 by Edwin in Geen categorie

20 responses to “De laatste etappe

Subscribe to comments with RSS.

  1. Potverdikkie Edwin , wat een prachtige foto’s alwéér …… Dat jij hebt genoten , geloven wij zeker ,
    en bedankt dat wij er getuige van konden zijn . Gezond weer thuis in je heerlijke vallei …. 🍀

    • Ik heb echt zin om meer van zulke tochten te maken. Dus misschien als het weer goed is in januari/februari naar Mallorca of zo. En de tent laat ik dan wel thuis 🙂

  2. Bedankt Edwin voor je verslag en de prachtige foto’s! We wonen hier nog niet zolang en hebben hier nog veel te bekijken. Maar jouw verslag en foto’s doet ons /mij likkebaarden! Welkom terug in de Xalon vallei, we wonen slechts op een steenworp afstand van jullie! Met Cokky hebben we al kennis gemaakt, misschien tot ziens op de club! Peter en Ineke Niessink (mobile footclinic)

  3. proficiat Huge !

  4. Ook ik heb weer helemaal genoten van je toch door prachtig Extremadura. Dank.

  5. Edwin, dat was weer een mooi avontuur voor jou en ik weer een stukje Spanje gezien via jouw foto’s dat ik nog niet kende. Groet van Martin

  6. Mooie tocht Edwin, Bedankt voor het delen!

  7. Door je verhalen en foto’s speelt er steeds een heel oud liedje door mijn hoofd. “ Ver in het zuiden ligt mijn vaderland, met zijn prachtige rivieren en zijn Ebro’s vlakke strand.” Verder weet ik de woorden niet meer maar ik denk dat het uit de 80 jarige oorlog stamt want ik kende het ruim 75 jaar geleden al.😊 👍. Dus niet uit de tijd van de arbeidsmigranten.

    • Klopt! Je kunt het vrij snel vinden op Google. Mooi en leuk om te lezen. Is uit 1870. Dikke knuffel en liefs van mij!

      De zigeunerknaap in ‘t noorden
      (Geibel M. Leopold)

      Ver in ‘t zuiden ligt mijn Spanje,
      Spanje in mijn vaderland,
      Waar de bloeiende kastanje
      Prijkt aan Ebro’s lachend strand,
      Waar de zoete amandels groeien,
      Waar de druif u tegenlonkt,
      Waar de rozen schoner bloeien
      En de maan in goudgloed pronkt.

      En nu zwerf ik, arme jongen,
      Met mijn speeltuig treurig rond;
      Moe gespeeld en moe gezongen,
      Slaap ik op den harden grond,
      Kleine graven, koude blikken
      Werpt men d’armen zwerver toe:
      Ach, mijn schreien en mijn snikken
      Is men, als mijn zingen, moe.

      Waar zó koude nevels hangen,
      Schiet de zon heur stralen niet, –
      Uit zó weggezonken wangen
      Klinkt geen lustig knapenlied!
      Bij mijn zingen en mijn kwelen
      Wil één klank steeds de eerste zijn:
      Breng mij, waar de zefiers spelen,
      In het land van zonneschijn!

      Gist’ren was ‘t een feest voor allen,
      Ieder danste naar mijn luit,
      Vreugdetonen deed ik schallen,
      ‘k Zocht de schoonste lied’ren uit;
      Maar bij dans en jubelzangen
      Zag de zon mij kwijnend aan,
      En langs mijn gebruinde wangen
      Rolde menig bitt’re traan.

      Neen! ik wil niet langer zwerven,
      Waar de zon door neev’len ziet:
      Alles, alles kan ik derven,
      U, mijn vaderland, u niet!
      Op, naar ‘t zuiden! op, naar Spanje!
      Naar het land vol zonneschijn!
      Onder palmboom of kastanje,
      Daar wil ik begraven zijn.

  8. Wat leuk dat je het gevonden hebt. Ik wist dat het een lied was over heimwee en was zelfs van het eerste couplet al de tekst kwijt, maar zo had ik het nog nooit gelezen.
    Dikke knuffel terug en lieve kussen.
    Riet XXXXX

  9. Ik heb genoten van je verhaal en de foto’s van je fietstocht. Je brengt mij op iedeeën voor mijn vakantie al zal dat niet op de fiets zijn. Groeten Janny

  10. Heb heel veel bewondering voor uw prestatie Edwin..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.