In Madrid, en dan weer naar huis   2 comments


fullsizeoutput_291

Donderdag 19 januari 2017 (door Cokky).

Daar sta ik dan, met mijn Hematas vol nieuwe handdoeken. En vijf kilo folders van de Fitur. Gestrand, in Albacete. Het eerste deel van de treinreis vanaf Madrid ging prima, we reizen ´preferente´, eerste klas. Om de haverklap komen er stewardessen langs, met een handdoekje om je handen schoon te maken, met de menukaart waarop staat wat je te eten krijgt, met de krant, met wat te drinken, met een snoepje, met de maaltijd, en daarna nog een keer iets te drinken en weer een handdoekje om te handen schoon te maken. Stopcontact bij iedere stoel, maar geen wifi.

Van het bezoek aan Madrid hebben we natuurlijk ook geprofiteerd om tapas te eten, een beetje rond te lopen in het centrum en een uurtje te winkelen. Maximo ontpopt zich als culturele gids, hij kent alle oude kroegjes in het centrum en weet precies waar je de lekkerste knoflookgarnalen eet en waar de lekkerste gefrituurde vis, en inktvis, en lam uit de oven. De burgemeesters blijven nog een dag langer in Madrid vanwege de politieke verplichtingen, Nuria en ik gaan terug op donderdag. Eerst kunnen we nog even shoppen, zij wil naar de Corte Ingles voor een kadootjes voor de kinderen, ik kom toevallig een Hema tegen en daar word ik heel blij van. Zo grappig om daar al die Jip en Janneke spulletjes te zien liggen en andere vertrouwde artikelen en handdoeken in mijn favoriete maat: 60 bij 1.10. Gepakt en gezakt zijn we in de trein gestapt, Edwin zal ons ophalen in Alicante. Maar de weergoden beslissen anders: in het station bij Albacete gaat de trein niet verder. We zitten ruim twee uur comfortabel in de trein te wachten terwijl de vlokken sneeuw steeds groter worden. Dan moet we de trein uit, en verder wachten op het station. Informatie van de RENFE krijgen we niet, Edwin heeft al drie uur zitten te wachten en kan zonder ons terug naar huis. Nuria ontmoet Benito uit Denia, die ook naar de Fitur geweest is, en we besluiten een hotel te zoeken. Taxi’s rijden ook niet, alleen een simpel hostal op loopafstand heeft nog kamers. We glibberen er naar toe, tegen de tijd dat we daar ingeschreven zijn rinkelt de telefoon onophoudelijk en moet de eigenaar de mensen teleurstellen: hij zit vol. Benito moet eerst tandpasta gaan kopen, en droge sokken, hij zou op één dag heen en weer dus heeft niks bij zich. In de tussentijd belt hij een vriend die hem vertelt wat het beste restaurant van Albacete is, een daar glibberen we met gevaar voor eigen leven heen. Het eten is fantastisch, het gezelschap zeer aangenaam en zo hebben we toch een leuke avond. De volgende ochtend zijn we om negen uur weer op het station maar het duurt tot tegen twaalf uur voordat de treinen weer rijden. Benito kan als eerste weg en inmiddels heeft de man van Nuria, van Gruas Vila laten weten dat hij toevallig toch een sleepauto in de buurt heeft en dat die ons op komt halen. Het is vermoeiend, dat wachten, maar we hebben nu wel een verhaal te vertellen, vinden de Spanjaarden. Want zoveel sneeuw, dat is toch wel heel bijzonder.

Posted 24 januari 2017 by Edwin in Geen categorie

2 responses to “In Madrid, en dan weer naar huis

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mooi verhaal Cokky jullie hebben een heleboel beleefd dat zullen jullie niet meer zo gauw een tweede keer beleven. 😘
    Liefs XXXXX

    Henk en Riet Huge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s