Van Bielsa naar Olot   3 comments


img_0329-001

Maandag 26 september 2016.

imgl6694-001Ligt er nu iets meer sneeuw op de toppen dan gisteren of is dat verbeelding? Het heeft even flink geregend dus het zou kunnen. De zon schijnt door het wisselend wolkendek heen en de toppen laten zich af en toe zien. We breken de tent af. Nog even tanden poetsen met het mooiste uitzicht ooit vanuit een toiletgebouw en nog een kop koffie in de bar. De eerste tussenstop is in Bielsa, een dorpje van niks met een opvallend grote afdeling drank. Op minder dan 20 kilometer van de grens is dit een paradijs voor de Fransen, alles is hier stukken goedkoper. Blikken olijfolie van 10 liter worden in de achterbak geladen, nog even voltanken en dan gaan ze weer naar huis. Wij gaan de andere kant op, parallel aan de Pyreneeën rijden we richting Cataluña. Kerkjes op toppen van heuvels, oude dorpjes en steeds meer landbouw, tot we uiteindelijk bijna alleen maar tussen mais en appelbomen rijden. Het vinden van een restaurantje voor de lunch zit even tegen (op maandag is er veel gesloten) maar een kwartiertje later dan gepland vinden we iets dat er veelbelovend uitziet, in een klein dorpje. Zodra ik binnenkom ruik ik een heerlijke geur, van perfect geroosterd vlees. De serveerster loopt langs met een heet, sissend bord vol prachtig vlees. De kaart hoef ik niet eens meer te zien: “Ik wil dat!”, zeg ik tegen haar. “Dat is het Menu Chuleton”, wijst ze aan op de kaart. Ik zie Cokky nog wel even moeilijk kijken maar dat kan me even niet zoveel schelen. Het is er alleen voor twee personen dus ze eet maar lekker mee. Eerst paté van ganzenlever, heerlijk. Dan komt de serveerster met een satéstokje en zo’n citroendoekje dat je normaal bij gamba’s krijgt. Als het tweede voorgerecht op tafel komt snap ik waarom Cokky moeilijk keek: slakken uit de oven, een grote plaat vol, op een bedje van zout. Tot nu toe hebben we het eten van slakken weten te vermijden maar nu moet het er dan toch maar van komen. Niet te veel nadenken, beetje peuren met het satéstokje en bij de derde slak heb ik de slag te pakken. En ze smaken eigenlijk best lekker. Dan nog een salade van flinterdun gesneden tomaten en daarna komt er een kilo vlees op tafel. Op houtskool van steeneik gegrild, perfect van smaak. Karafje wijn erbij en we hoeven verder niks meer vandaag.

De wegen zijn rustig, het is goed weer en we rijden door tot Olot. Mooie stad, maar bij de camping is niemand en de andere camping staat ons niet aan. De stad weer uit gereden, dat gaat geweldig met de iPhone en Google Maps, en af en toe de Tomtom. De camping in het dorp verderop is ook al gesloten, dan maar even kijken op Booking.com wat er verder in de buurt is. Drie kilometer verderop heeft een mooie oude boerderij nog gastenkamers beschikbaar, dus het onderdak is ook weer geregeld. (klik op een foto om de serie in groter formaat te bekijken).

Posted 26 september 2016 by Edwin in Geen categorie

3 responses to “Van Bielsa naar Olot

Subscribe to comments with RSS.

  1. Geniet ze.. ziet er prachtig uit…xxx

  2. Het is genieten en het menu mag we wel zijn. Alleen ben ik tegen het eten van ganzenlever maar daar konden jullie niet veel meer aan doen. Het is een mooie serie foto’s. Fijne fietstocht vandaag !
    Lieve kus XXXXX

    Henk en Riet Huge
    • Ik had mijn leesbril niet bij mij. De slakken herkende ik wel maar de ganzenlever niet. Het was wel erg lekker. Fijner dan het kattenvoer🙂 die eten ook altijd graag paté. Liefs en een kus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s