Dag 6. Verkeersslachtoffers.   6 comments


Wijngaardslak

Zaterdag 6 juni 2015.

KraaiVan oorlogsslachtoffers naar verkeersslachtoffers. Ik dacht het al maar nu ik thuis ben heb ik het nagekeken, in België had ik de meeste kans om doodgereden te worden, dan komt Frankrijk. Spanje en Nederland zijn het het veiligste. Zo voel ik dat ook als ik door die landen fiets. Fransen rijden hard, ook op kleine onoverzichtelijke weggetjes, ze mogen ook sneller. In onoverzichtelijke bochten geef ik zelf daarom vaak vol gas om zo gauw mogelijk uit de gevaarlijke situatie te zijn. Een goede intervaltraining en wie weet helpt het. Dieren begrijpen dat niet en letten niet goed op, vanaf de fiets zie of ruik ik de verkeersslachtoffers. Op een stuk van een paar kilometer zie ik 2 doodgereden dassen en een egel liggen. ‘Wat zonde’, denk ik bij de zeldzamere dieren, of wat zielig als ik een doodgereden eekhoorn zie. Hard rijden kost veel meer mensenlevens maar zeker nog veel meer dierenlevens. Bij vogels heb ik hetzelfde, doodgereden mussen, jammer maar een doodgereden kerkuil en 1 keer zelfs een buizerd, ja dat vind ik echt zonde. Maar ik kan ook nog dierenlevens redden. Een enorme jonge kraai zit luid schreeuwend op de weg. Hij kan nog niet echt vliegen en ik zet hem een stuk verder van de weg in het bos. Over dode katten schrijf ik liever niet maar het zijn er veel. Honden zijn slimmer maar net in een onoverzichtelijke bocht lopen 2 loslopende honden, ik ga een beetje naar de middenstreep van de weg, vertrouw op mijn felgroene jasje en gebaar dat de auto’s langzamer moeten rijden. Dat werkt voor het achterop komende verkeer maar als de honden besluiten over te steken gaat het maar net goed met de tegemoetkomende auto’s. Wat een opluchting dat ze het net hebben gered, hè, hè. Maar waarom rijden ze zo hard? Met naaktslakken heb ik niet zo veel maar als er een enorme wijngaardslak oversteekt stop ik en zet hem in de berm. Ik voel mij verwant met deze slak, we hebben allebei ons huisje bij ons en op hellingen zijn we bijna even snel.

Posted 3 juli 2015 by Edwin in Geen categorie

6 responses to “Dag 6. Verkeersslachtoffers.

Subscribe to comments with RSS.

  1. Het is een mooi en leuk geschreven verhaal. Gelukkig heb je toch nog wat kunnen doen om nieuwe slachtoffers te voorkomen. Het ergste is dat al dat gejaag helemaal niets uithaalt. Even later staat dezelfde bestuurder ergens te praten of stil voor een verkeerslicht.
    Dikke knuffel XXXXX
    Henk en Riet.

  2. Wat een mooi verhaal. En wat een beeldspraak! Je kunt altijd nog kolommen schrijven in een krant als de hellingen te zwaar voor je zijn geworden (maar dat duurt nog heeeeel lang, dunkt me !)

    Derk en Margreet
    • Ik blijf trainen maar ik realiseer mij terdege dat het niet eeuwig kan duren. En daarom geniet ik extra dat ik het nog kan. Bedankt voor het compliment.

  3. Graag gedaan maar nu geen compliment maar de beste wensen! Volgens mij ben je vandaag jarig!

    Derk en Margreet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s